Ik en Harry Potter: ‘peeved dat Rik Mayall uit film geknipt is’

Dit jaar is het twintig jaar geleden dat Harry Potter and the Philosopher’s Stone in première ging. In de serie ‘Ik en Harry Potter’ blikt PotterDome via korte verhaaltjes met enkele mensen terug op hun eerste kennismaking met de film en Potter in het algemeen. We trappen af met hoofdredacteur van ModernMyths Jeroen Geelhoed.

Laat ik meteen eerlijk zijn: de Harry Potter manie is een beetje aan mij voorbij gegaan. Ik ben opgegroeid met Star Wars, Indiana Jones, He-Man, Back to the Future en andere jaren 80 klassiekers. Literair gezien heeft In de ban van de Ring – Lord of the Rings – me gevormd en ben ik nog steeds groot fan en verzamelaar van Amerikaanse comics.

Toen Harry Potter en de Steen der Wijzen in 2001 uitkwam, kende ik de tovenaarsleerling van de beelden uit boekwinkels. Daar stonden hordes kinderen – verkleed als magiërs en heksen – in de rij om het nieuwste deel van de boekenserie te bemachtigen. Ik was al eens verteld hoe geweldig J.K. Rowling kon schrijven, met leuke details over de toverdrank ingrediënten en welke materialen Harry mee naar school moest nemen. Ik heb de film natuurlijk in de bioscoop gezien en heb vooral genoten van de Engelse acteurs die ik herkende uit mijn collectie Britse komedieseries, ook een liefhebberij. John Cleese, Robbie Coltrane, Richard Griffiths; allemaal geweldige acteurs om in die fantasy setting te zien. Vooral John Hurt als Mr. Ollivander is prachtig. Hij ziet er in de film uit als zijn rol in Jim Henson’s The Storyteller, ook een persoonlijke favoriet. Maar ik ben nog steeds “peeved” dat Rik Mayall uit de film geknipt is…

In de jaren daarna heb ik alle Potter-films gezien, de eerste drie delen zelfs meerdere keren. Daarna ebde de interesse voor de vervolgfilms een beetje weg. Omdat ik als hoofdredacteur van Modern Myths wel op de hoogte wil zijn van de grote fantasy reeksen, heb ik een prachtige cassette gekocht met alle Harry Potter-boeken in de uitvoering voor volwassenen. In het Engels natuurlijk. Maar helaas staat die nog steeds ongelezen op mijn boekenkast. Ik zie de magie achter de magie van de verhalen, maar ben er altijd van een afstandje naar blijven kijken.

De jongen die bleef leven is voor mij dus net iets te laat verschenen om me er écht in te verdiepen. Ik heb schrijvers gesproken die een generatie jonger zijn en wel de ideale leeftijd hadden om meegesleept te worden door de Wizarding World. Gelukkig heb ik een dochter die binnenkort de leeftijd heeft om de boeken voorgelezen te krijgen. Een goed excuus om ze er alsnog bij te pakken. Maar ja, dan moet ik wel de Nederlandstalige versies hebben. Kijken of Sinterklaas nog een mooie, Nederlandstalige cassette in mijn schoen stopt?

Jeroen Geelhoed
Hoofdredacteur Modern Myths

Geef een antwoord