Meteen naar de inhoud

From the Station: Grote groep nieuwe leerlingen koopt in voor Zweinstein

Het had weinig gescheeld of ik had dit verhaal niet kunnen schrijven.
C. – ook onderdeel van deze redactie – adviseerde me om Fantaciteer veren gemaakt van pauwenveren te kopen. Het gevolg is dat ik nu wekelijks op de Wegisweg nieuwe veren moet kopen… En ze worden steeds duurder, dankzij de Toverinflatie.

Het moment dat ik bijna aan het einde van deze veer ben, is wanneer ik maar weer de Wegisweg betreed.
‘Ik vraag me af of ik die Veer nog wel kan vinden’, bedenk ik me, verwijzend naar de hordes leerlingen die hedendag hun inkopen deden.
Veren, gewaden, boeken – alles gaat als zoete broodjes over de toonbank.

Voor mij als pas teruggekeerde uit Amerika is alles vrij nieuw – voor veel van de overige bezoekers lijkt een bezoekje aan de Wegisweg gesneden koek.
Her en der vragen jongeren zich af of ze nog wat vrienden zullen treffen.
Bij een aanwezige ijssalon gaan de ijsjes als zoete broodjes over de toonbank (maar wat wil je ook, het is dan ook bijna 30 graden) en volle tassen met spullen maken zich meester in het straatbeeld.
Het doet me denken aan mijn tijd op Ilvermorny – het was op de “Amerikaanse Wegisweg” toen even zo druk als op de Wegisweg nu.

Maar een nieuwe veer heb ik ondertussen nog steeds niet gevonden.
Misschien moet ik er maar zelf één maken.
Dat sommige mensen trouw zweert aan dit type veer, dat mens is knettergek, bij Merlijns baard!’

Kings Cross

Rembrandts’ zoektocht volgen?

Geef een antwoord