+-

+-User

Welcome, Guest.
Please login or register.
 
 
 
Forgot your password?

Recent Topics ezBlock

Kennismakings Picknick (Leerlingtopic) by Jordan Campbell
Today at 16:09

Zweinsteinexpress 1922 by Jordan Campbell
Today at 15:43

Regels en Informatie by PotterDome
Sep 07, 2022, 20:14

Straks ook via je mobiel chatten! by PotterDome
Sep 05, 2022, 09:49

Thuis (is) waar je hart is by Jo-Ann
Sep 04, 2022, 18:35

Regels en informatie by PotterDome
Sep 03, 2022, 13:21

Tijdlijn by PotterDome
Aug 29, 2022, 18:00

Errors by Shadow Savinniah
Aug 28, 2022, 18:23

Afwezigheidstopic by Shadow Savinniah
Aug 27, 2022, 12:36

Q&A by PotterDome
Aug 03, 2022, 21:59

Recent posts

#21
De lekke ketel / Re: Thuis (is) waar je hart is
Last post by Nathalia - Sep 04, 2022, 11:48
Gianna glimlachte toen Nathalia haar gelijk had gegeven, uiteraard kende de vrouw haar jongens beter dan iemand anders. Vervolgens zei de Italiaanse vrouw dat het logisch was dat Nathalia zich zorgen maakte, maar dat ze de jongere kinderen echt niets zouden aandoen. "Je hebt gelijk, ik overdrijf." zei ze vervolgens met een glimlach. Op haar laatste opmerking reageerde Gianna niet anders dan gewoonlijk. Ze vertelde dat ze Amalia niet kon lezen, en dat Amalia normaal niet snel ratelt, maar als Jordan in de buurt was deed ze dat wel. De geamuseerde blik van Gianna deed Nathalia haar vragend aankijken, hoewel dat achteraf niet nodig bleek, want de uitleg kwam al snel. Toen Gianna begon over de tweeling en hun crush op Liviana grinnikte Nathalia. "Ach ja, dat arme kind. Bij de laatste liefdesbrief, bos bloemen en doos chocolade kreeg ze haast een hartverzakking. Gelukkig is de tweeling over de crush heen gekomen, al geloof ik dat Liviana hen beiden uiteindelijk toch nogmaals verteld heeft dat ze hen enkel aardig vond en verder niets, maar dat weet ik niet zeker.
Gianna reageerde kort op de vraag die Jo-Ann gesteld had maar zoals Nathalia al gedacht had vroeg de vrouw niet dezelfde vraag zo kort nadat Nathalia die gesteld had.
Gianna's reactie op Heer Gilleens woorden liet Nathalia zachtjes grinniken, terwijl haar Italiaanse vriendin vrolijk verder vertelde.

Jo-Ann knikte kort en antwoordde op Nathalia's vraag en vertelde haar dat zij ook op Zweinstein gezeten had, en dat ze daar haar man ontmoet had. "Oh dat is uiterst interessant, welke afdeling zat u?" vroegt Nathalia dan ook geïnteresseerd. Jo-Ann vermeldde haar dat het goed met haar ging in antwoord op haar vraag.
Nathalia hoorde Jo-Ann grinniken om Heer Gilleen's reactie, waarna ze antwoordde dat ze zelf vier kinderen had, en dat haar oudste twee al op Zweinstein zaten en haar derde dit jaar op Zweinstein zou beginnen. "Ach, mijn jongste dochter begint ook dit jaar op Zweinstein." zei Nathalia met een kleine glimach.
"Ik hoorde jullie daar straks iets zeggen over Ilvermorny. Ik heb mijzelf daar eigenlijk nog nooit in verdiept. Ik heb gehoord dat het daar heel anders is dan op Zweinstein." zei Jo-Ann vervolgens. "Het was een interessante ervaring om daar weer een heropening te organiseren. Veel van hun staf was getroffen door de Spaanse Griep en hadden het niet overleefd." begon Nathalia haar verhaal. "Maar het is er heel anders, de leerlingen worden daar niet zoals hier gesorteerd door de sorteerhoed, maar door middel van standbeelden. Elk van de vier standbeelden reageert wel of niet dat zij de betreffende leerling in hun afdeling willen verwelkomen, toverstaffen blijven ten alle tijden op school, tenzij ze afgestudeerd zijn." Beëindige Nathalia haar verhaal.

Heer Gilleen vertelde haar dat hij geen tips had en dat het Cassidy gewoon moest overkomen en dat het wel goed zou komen, waarop Nathalia instemmend knikte. De extreem norse blik ontging Nathalia ook niet toen Heer Gilleen hun tafelgenote erop wees dat haar gedrag ietwat onbeleefd was, waarna hij haar ook nog even duidelijk maakte dat als haar kinderen ook zo onbeleefd waren ze een zwarte tijd te wachten stond op Zweinstein. In gedachten was Nathalia blij dat ze haar kinderen voor een groot deel op Zweinstein had kunnen opvoeden, waardoor de kinderen op zeer jonge leeftijd de meeste staf leerden kennen en mee kregen hoe zij wilden dat de kinderen zich gedroegen.

Heer Gilleen keerde zich tot haar. "Heb huisje geregeld net voor ingang. Gezien? Is in orde? Anders oplossen."  zei de man, waarop Nathalia hem met een dankbare en warme glimlach aan keek. "Het huisje is prima, Heer Gilleen. Duizendmaal dank." zei ze dan ook met een vriendelijke toon. "De kinderen zijn ook zeer tevreden over het huisje." zei ze vervolgens met een glimlach, om eerlijk te zijn had ze haar kinderen nog nooit zo blij gezien.

"Het spijt me ontzettend, dames, heer, maar ik heb nog wat laatste dingen te doen op Zweinstein voordat de leerlingen komen. Ik hoop u nog eens tegen te komen, vrouwe Guiloso-Savinniah. Ik zie u beiden op Zweinstein, heer Gilleen, vrouwe del'Castro-Abramova." zei Nathalia, waarna ze opstond, haar gebruikelijke reverance maakte en het cafeetje verliet.


OOC: Uitgeschreven
#22
Kings cross station / Re: Zweinsteinexpress 1922
Last post by Fransis - Sep 04, 2022, 00:06
Fransis, die geen flauw idee had wat hem te wachten stond, kwam aan op KingsCross Station. Hij liep over het perron. Hij keek nog eens goed op het perkament die hij van Zweinstein gekregen had. Op het perkament stond perron 9/10. Fransis snapte niet waar het Perron kon zijn. Fransis zag in de verte meerdere kinderen met karretjes door een muur rennen. Nu had hij al een tijd lang slecht geslapen van de spanning en vroeg zich af of hij nu aan het dromen was. Hij liep naar een groepje toe en vroeg aan een vrouw als dat de ingang was van perron 9¾. De vrouw legde hem uit dat hij precies in het midden van de muur moest rennen en zo op het juiste perron kwam. Fransis dacht even dat de vrouw een grapje maakte, zomaar tegen een muur oplopen, maar voor zijn neus ziet hij het toch echt gebeuren. Met een beetje ongeloof ging hij recht voor de muur staan en nam een aanloop. Met zijn ogen dicht geknepen rende hij door de muur heen. Aan de andere kant van de muur zag hij een grote stoomtrein staan. Overal om zich heen zag hij leerlingen afscheid nemen van hun ouders en de stoomtrein instapte. Fransis had niemand die hem afzette of waar hij afscheid van kon nemen. Hij was allang blij dat hij weg was uit dat gekkenhuis in Frankrijk, waar hij al 11 jaar van zijn leven vergooid had. Dit was een nieuw begin voor hem.

Fransis stapte in de trein. Zocht een rustig plekje op hij pakte zijn tekenblok en begon te tekenen. Fransis zat diep in zijn tekening toen hij de deur van zijn coupe open hoorde gaan en twee meisjes van zijn leeftijd na binnen zag komen. Een van de meisjes stelde ze allebei voor. "Ik ben Shadow Savinniah en dit is Cassidy Campbell" Zei Shadow terwijl ze de tekeing van Fransis opmerkte. "Wat een mooie tekening, je hebt talent!" zei Shadow en vroeg gelijk als ze erbij mochten komen zitten. Fransis kleurde een beetje rood. Hij was niet gewend om complimentjes te krijgen. "Uhm, ja hoor, jullie mogen er gerust bij komen zitten" antwoordde hij. "Ik ben trouwens Fransis Frughtenstein, aangenaamd kennis te maken."

Op de opmerking van Shadow wist hij niet zo goed wat hij moest zeggen. Hij wist dat hij goed kon tekenen, maar hield zijn werk vaak voor zichzelf. Hij had nooit echt iemand ontmoet die zijn werk uberhaupt kon waardeerden. Hij kleurde daarom ook rood, maar gaf er niet direct antwoordt op.
#23
Kings cross station / Re: Zweinsteinexpress 1922
Last post by Shadow Savinniah - Sep 03, 2022, 23:13
Shadow liep nog maar net de trein in toen ze achter zich haar naam hoorde roepen. "Shadow Shadow, hierzo," riep Cassidy. Shadow draaide zich met een ruk om. Ze had het dus goed gehoord. Ze liep naar Cassidy toe. "Goedemorgen Cassidy" Zei ze tegen het meisje wat ze bij de kennismaakpicknick ontmoet had. "Zijn je broer en Amalia er niet?" vroeg Shadow aan Cassidy. Cassidy gaf aan dat ze met haar broer hiernaar toe was gekomen en Amalia even gezien had, omdat ze gelijk naar Shadow ging zoeken. Cassidy wist ook niet meer precies waar Amalia en Jordan zijn gaan zitten. Shadow stelde voor om gewoon een plekje te gaan zoeken. Ze zouden Jordan en Amalia wel weer in het kasteel zien.

Ze liepen met z'n tweeën de trein door. Eindelijk zagen ze een plaatsje. Shadow opende de deur. Aan de andere kant van de deur zat een jonge man ongeveer van dezelfde leeftijd als zij en Cassidy waren. "Ik ben Shadow Savinniah en dit is Cassidy Campbell," zei Shadow terwijl ze een reverence maakte en zag  dat hij een tekenboek op zijn schoot had. Shadow zag een klein stukje van de tekening die de jonge aan het tekenen was. "Wat een mooie tekening, je hebt Talent!" zei ze en daarna vroeg aan de jongeman als ze erbij mochten komen zitten. Wachtend op een antwoord voelde ze dat bij haar de spanningen nog erger werden. Ze merkte dat haar handen een beetje zweterig werden.

Ze keek geïnteresseerd naar de tekening die de jonge aan maken was. Zelf wou ze dat ze zo mooi kon tekenen. Als ze zelf een tekening moest maken zag het uit alsof het een kleuter getekend had. Gelukkig had ze genoeg andere dingen die ze wel goed kon.
#24
Cassidy vroeg hoe het ging met Amalia en haar. Amalia zei met en warm en vriendelijke stem:: "Goed hoor. Weet je Cassidy, ik heb me vorige week prima geamuseerd met inkopen doen. Ik had nooit gedacht dat zelf inkopen doen leuk zou zijn" Toen Amalia uitgepraat was zei Shadow dat het goed met haar ging. Ze vroeg ook aan Cassidy en Jordan hoe het met hun ging.

Op haar opmerking dat haar broer en zus misschien ook wel zouden komen kreeg ze verduidelijken van Jodan. "Als je thuis verteld hebt over de picknick is dat mogelijk. Ik weet niet precies in hoeverre broers en zussen van nieuwere leerlingen uitgenodigd zijn, ik denk dat Amalia daar meer van weet." zei Jordan. En Amalia die hem aanvulde: Jordan en ik zijn gewoonweg de pineut omdat onze ouders.' Amalia ontbrak haar zin even, ze keek met een verontschuldigende blik naar de andere twee en legde haar handen bovenop de arm van Jordan en rug van Cassidy. Waarna ze haar zin afmaakte, Ik bedoel onze moeders dus, op het kasteel werken. Er moest een kennismakingsactiviteit komen. Maar zonder de staf. Dus blijkbaar waren wij degene die ze voor hun karretje hebben gespannen. Mitya en Ilari hadden heel handig al elders afspraken. Vandaar dat zij wellicht later komen. Hun afspraken zijn met de terugkerende leerlingen. Deze picknick is voor de nieuwelingen.' Shadow luisterde aandachtig naar Jordan en Amalia. Toen ze uitgesproken was antwoordde Shadow "Ja, we hebben er thuis wel geregeld over gesproken. Vooral dat ik het niet moest vergeten, omdat het zo belangrijk is. Mijn moeder is er heilig van overtuigt dat je alles moet mee maken van je Zweinstein tijd. Daar hoofd dus ook deze kennismakingspicknick bij." Shadow zuchtte even. Ze had gemengde gevoelens over verplichte dingen.

Shadow keek even beetje naar de grond en daarna gelijk weer op. "Zo te horen maakt jullie ouders t jullie ook niet makkelijk? Ik bedoel..." Ze aarzelde even, maar al snel vervolgede ze haar zin. "Als ze jullie voor het karretje spannen is eigenlijk ook oneerlijk. Ik vind het in ieder geval wel leuk om jullie te ontmoeten!" zei ze enthousiast. Shadow vond het zowiezo wel leuk om ook net als haar een eerste jaar tegen te komen. Het klikte eigenlijk gelijk goed met Cassidy.


Op de vraag van Amalia antwoordde Cassidy enthousiast: Verweer tegen de Zwarte Kunsten en Kruidenkunde!" Shadow zag hoe Amalia knikte toen Cassidy Kruidenkunde noemde.  Shadow moest wel een beetje lachen toen ze erachter kwam dat ze de vraag van Amalia verkeerd gehoord had.  "Oh ja sorry, ik kijk heel erg uit na de Vlieglessen en Verweer tegen de Zwarte Kunsten lijkt me ook enorm leuk vak." Op de vraag van Jordan van jordan als Shadow het spannend vind antwoordde ze met dat ze het inderdaad spannend vind. "Vooral omdat ik niet precies weet wat me te wachten staat." Zei ze er nog achteraan.

Al snel volgde een vraag van Amalia als Shadow haar toverstaf al lang had. Shadow keek Amalia aan en zei "Nee ik ben vorige week met mijn oma school inkopen gaan doen in de WegIsWeg, zijn gelijk naar Olivander geweest om een toverstaf uit te zoeken. Ofja Toverstaf zoekt jou uit." zei ze grinnikend. Op de andere vraag van Amalia wist Shadow ook niet echt antwoord. Ze heeft er eigenlijk ook nooit op gelet als Gio of Shivana hun toverstaf bij hadden in de vakanties.
#25
Kings cross station / Re: Zweinsteinexpress 1922
Last post by Amalia Abramova - Sep 03, 2022, 15:22
"Goedemorgen, Amalia." Amalia schrok zich een beetje en maakte een klein sprongetje. Toch draaide ze zich blij en opgelucht om toen ze de beide stemmen hoorde. 'Goedemorgen Cassidy. Goedemorgen Jordan. Hebben jullie een goede reis gehad? Ik ben per via via hierheen gekomen. Ik moet zeggen dat ik die dingen verschrikkelijk vind. Maar moeder kon niet mee want ze moet alles klaar maken voor we allemaal aankomen.' Onder het praten had ze geen lucht gehaald dus nam ze nu een grote hap adem en quasi glimlachte naar het tweetal. Ze was dolblij dat ze haar gevonden hadden maar dit hele gedoe vond ze nog altijd niks. Het viel haar op dat Cassidy niet helemaal op haar gemakje erbij stond en voor ze iets kon zeggen klonk Jordans stem al. "Je zocht dus eigenlijk wel Shadow, is het niet?" Amalia glimlachte, ze vond het leuk dat het jonge meisje een vriendin gemaakt had tijdens de picknick die in haar eigen jaar zat. Zelf maakte ze moeilijker vrienden. Ze zag Jordan rondkijken en wees de juiste kant uit. "Ze gaat net de trein in, als je snel bent vind je haar misschien nog." Ze hoorde Cassidy vragen naar hoe en wat met haars koffer en ondanks haar humeur schoot ze kort in de lach. 'Ik ben mijn hutkoffer een soort van "vergeten"' Bij het woord vergeten legde Amalia nadruk terwijl ze met haar gehandschoende handen aanhalingstekens maakte.

Nadat Jordan antwoord had gegeven en Cassidy weggelopen was richtte haar beste vriend zich duidelijk tot haar. "Hoe gaat het met jou, Amalia?" Het meisje beet op haar onderlip om zichzelf onder controle te houden voor ze sprak. 'Niet zo goed Jordan. Ik moet van moeder met die trein mee. Ik kwam met de viavia hierheen, het is hier zo druk.' Amalia sloeg haar blik neer om haar opkomende tranen te verbergen. 'En dan nog uren met die trein straks. Bij merlijns baard, ik had gewoon kunnen lopen weet je.' Een halfslachtige glimlach kwam te voorschijn en ze keek hem aan, zichzelf weer onder controle hebbend.
#26
Jordan grijnsde naar haar en dat liet Amalia kort naar beneden kijken. Ze voelde haar wangen warm worden en was blij dat ze in de afgelopen zomer zo gebruind was dat haar wangen niet zichtbaar rood zouden kleuren. Waarom in hemelsnaam reageerde ze toch zo op hem. Het was niet alsof ze hem niet al haar hele leven kende. "Misschien, we kunnen altijd onze ouders vragen of we een familie vakantie gezamenlijk kunnen doen in de zomer? Het zou mij geweldig lijken om het Castello eens te zien, en ik weet zeker dat Cassidy al helemaal zou staan te springen om jullie Castello te zien." Enthousiast knikte ze. 'Dat vind ik een heel goed idee. Zouden we dat niet al jaren terug eens gedaan hebben? Maar volgens mij ging dat toen niet door omdat mijn broers moesten afkoelen van hun gedrag ten opzichte van jou zus. Maar ja, met name Cassidy zou haar dagen als bijna een prinses doorbrengen schitterend vinden denk ik.' Ze nam een diepe teug adem aangezien ze weer vergeten was adem te halen. Hoe de vakantie die toen niet doorging nou precies gezeten had wist ze niet, destijds was ze nog veel te jong om zich om zulke dingen druk te maken.

Het luchtte Amalia op dat Jordan het gedoe met haar handschoenen liet schieten met een simpele oke. Ze voelde wel aan dat ze hem ooit uitleg zou moeten geven, waarom wist ze dan weer niet. Maar voor nu was ze blij dat hij haar vreemde trekjes zonder meer accepteerde.

Opgelucht haalde ze adem toen Jordan het verhaal van de tweeling ontkende. "Oh... Dat klinkt als typisch Mitya en Ilarie praat. Je krijgt geen test, en al helemaal geen fysieke en mentale proef. Hoewel ik je niet ga vertellen wat er wel gebeurd, is het in elk geval niets met tests en proeven. Het is eigenlijk vrij simpel." Ze knipperde weliswaar even met haar ogen om opgekomen tranen van opluchting weg te knipperen. Doordat ze daarbij haar blik omlaag hield zou dat hopelijk niet opvallen.

"Hoe gaat het jullie?" Klonk Cassidy's stem naast haar vlak nadat Jordan er weer was. 'Goed hoor. Weet je Cassidy, ik heb me vorige week prima geamuseerd met inkopen doen. Ik had nooit gedacht dat zelf inkopen doen leuk zou zijn' Amalia's stem klonk warm en vriendelijk hoewel er wel degelijk een arrogante ondertoon te horen was.

Toen ze zich tot Jordan gericht had klonk al snel zijn antwoord. 'Was je zo humeurig toen? Het is wel flauw, je zusje was er niet eens en je moeder heeft ons zelf gebracht.' Haar stem was zacht en onder haar adem. Niemand hoefde dit stukje gesprek te horen wat haar betreft. Kalm keek ze Jordan aan en schonk hem een glimlachje. Ze was dol op zijn moeder maar wat was ze nu blij dat de hare niet dit soort streken uithaalde.

Het gesprek over wie zou komen irriteerde haar lichtjes. Wist ze maar wie en hoeveel volk er zou komen. De irritatie lag heus niet aan haar huidige gezelschap, maar zo weinig weten vond ze alles behalve aangenaam. Shadows stem klonk en ze keek het meisje belangstellend aan. "Dat was natuurlijk ook wel een domme vraag. Misschien dat me Broer en Zus ook komen dan. Ik heb ze vanmorgen niet gezien, omdat ik nogal aan de late kant was." Amalia schudde haar hoofd ten teken dat het geen domme vraag was en gelukkig startte Jordan het antwoord en verwees hij naar haar.  "Als je thuis verteld hebt over de picknick is dat mogelijk. Ik weet niet precies in hoeverre broers en zussen van nieuwere leerlingen uitgenodigd zijn, ik denk dat Amalia daar meer van weet." Amalia schudde haar hoofd. 'Jordan en ik zijn gewoonweg de pineut omdat onze ouders.' Ze brak haar zin af en keek de beide Campbell kids verontschuldigend aan. In een snel troostend reflex legde ze haar hand op Jordan arm en Cassidy's rug en sprak verder. 'Ik bedoel onze moeders dus, op het kasteel werken. Er moest een kennismakings activiteit komen. Maar zonder de staf. Dus blijkbaar waren wij degene die ze voor hun karretje hebben gespannen. Mitya en Ilari hadden heel handig al elders afspraken. Vandaar dat zij wellicht later komen. Hun afspraken zijn met de terugkerende leerlingen. Deze picknick is voor de nieuwelingen.' Ze legde haar handen ineen gevouwen in haar schoot voor ze haar verhaal afmaakte. 'Ik denk dus dat jouw broer en zus daar zijn waar mijn broers zijn.'

Op haar vraag had Cassidy meteen een antwoord klaar. "Verweer tegen de Zwarte Kunsten en Kruidenkunde!" Amalia knikte. 'Ik houd ook van kruidenkunde, op Ilvermorny werd dat heerlijk buiten gegeven in de natuur. Hopelijk op Zweinstein niet alleen in de kassen.' Ook Shadow gaf een antwoord hoewel die niet helemaal aansloot op haar vraag.  "Van mijn ouders hebben we eigenlijk nog niet echt iets mogen doen met onze toverkrachten. Mijn moeder vind dat we dat op school moeten leren. Oma heeft mij daarentegen  wel kleine spreukjes geleerd, maar dat is toch anders" Toen haar vraag verduidelijkt werd door Jordan keek Amalia hem dankbaar glimlachend aan. "Volgens mij was dat niet precies wat Amalia, vroeg. Ze vroeg waar je het meeste naar uitkijkt om te leren, een specifiek vak of een spreuk waar je wel eens over gehoord hebt." Dat was inderdaad precies zoals ze haar vraag bedoeld had. Voordat de vraag haar terug gesteld werd gaf ze de anderen haar antwoord ook maar. 'Ik ben met name benieuwd naar de geschiedenis lessen. Ik wil dolgraag meer leren van de plek waar ik geboren werd.'

Amalia herinnerde zich ineens iets en keek beurteling Shadow vragend aan voor ze haar eigen vraag op Jordan richtte. 'Heb jij allang een toverstaf dan Shadow?' Ze keek vragend en vervolgde dus richting Jordan. 'Worden op Zweinstein de stokken ook ingenomen zoals op Ilvermorny? Of kunnen we nu wel in de vakanties thuis oefenen?' Haar ogen vertoonde pretlichtjes toen er scenario's door haar hoofd gingen hoe ze na jaren eindelijk ook de tweeling zou kunnen terugpakken.
#27
De lekke ketel (OOC) / Re: Regels en informatie
Last post by PotterDome - Sep 03, 2022, 13:21
Chat

Degene die (vooralsnog) op de desktop (pc, laptop) Kingscross bezoeken hebben het vast al ontdekt. We hebben een chat functie. Deze is te vinden in de rechterbenedenhoek. Natuurlijk willen we jullie even voorzien van wat informatie over deze functie.

Allereerst zit er (als je op het tekstballonnetje de chat opent) in de rechterbovenhoek de optie om de chat-Hoofdtab weer te sluiten. Direct daarnaast zitten je opties. Zo kun van boven naar onder:

  • Je geluid aan of uit zetten.
  • Je chat open laten staan
  • De avatars van gebruikers uitzetten
  • En tot slot offline gaan

Via de zoekbalk kun je makkelijk en snel je vrienden opzoeken. Altijd handig om een verhaallijn te bespreken of snel even iets te vragen.

Dan hebben we een lijst met online gebruikers. (Deze spreekt voor zich maar goed; daar zie je wie online zijn en of ze actief zijn of in slaapstand.)
Met daarnaast de Chatrooms.
Momenteel hebben we enkel de IC (in character) chatroom. Dit betekend dat je daar dus als het personage van je kaart bent. 1 tip als je deze chatroom betreed vraag dan even tussen blokhaken [deze dus] waar men zich bevind. Dit omdat er momenteel slechts 1 IC room is. Dit wordt nog uitgebreid, en als dat gebeurt zal deze informatie ook automagisch aangepast worden.
Ook zal er vanzelf een keer een OOC room verschijnen (waar je dus lekker jezelf bent) wanneer dit gebeurt weten we nog niet.
#28
Kings cross station / Re: Zweinsteinexpress 1922
Last post by Jordan Campbell - Sep 03, 2022, 10:26
Moeder had hem en Cassidy afgezet voor King's Cross en hij zuchtte. Hij haatte dit, ze hadden een huisje voor de poorten van het Kasteel, maar nee omdat moeder al aanwezig moest en ze wilde dat zijn zusje de juiste ervaring had om naar Zweinstein te gaan was hij nu verplicht om met haar samen met de trein te reizen. De treinreis op zich was niet erg, en hij had dit al geweten ruim voordat het schooljaar begon, hij had zijn moeder dit immers met tante Gianna horen bespreken, dus Amalia zou hier ook ergens rond lopen. "Bedankt Moeder. Ik zie je straks." zeiden hij en Cassidy in koor, waarna ze beiden hun moeder een knuffel gaven en het Station inliepen. "Nu Cassidy, je weet wat je moet doen?" vroeg hij vervolgens aan zijn zusje, waarop ze ietwat onzeker knikte. "Ik denk het." zei ze zacht, maar hij kon de zenuwen in haar stem horen. Cassidy's hutkoffer stond op het karretje dat Jordan voort duwde, ze waren opweg naar platform 9 en 10. "Moet ik het nog een keer uitleggen, en wil je dan zelf, of wil je samen?" vroeg hij vervolgens, en hij zag zijn zusje denkend verder lopen.

Eenmaal bij de muur aangekomen, keek hij haar vragend aan. Hij wist dat ze stijf stond van de zenuwen, en als hij nu zou uitleggen wat ze moest doen, het gegarandeerd fout zou gaan. "Pak de kar met een hand vast, dan gaan we samen. Volgend jaar kan je het dan zelf." zei hij met een glimlach, waarop hij Cassie met één hand de kart vast zag pakken, waarop ze gezamenlijk een kleine aanloop namen en zo door de muur verdwenen. "Dat was het?" vroeg zijn zusje verbaasd, waarop hij knikte. "Dat was het, zo eng was het niet toch?" vroeg hij haar, waarop ze haar hoofd schudde. "Dat was leuk!" zei ze vrolijk, waarop hij haar zag rondkijken. "Zoek je Shadow?" vroeg hij, waarop ze haar hoofd in. "Ah, je zoekt Amalia. Eens zien." zei hij en samen met Cassidy zocht hij Amalia's welbekende cape op het station. "Daar!" zei hij, waarna hij samen met Cassidy richting Amalia liep.

"Goedemorgen, Amalia." zeiden hij en Cassidy in koor, waarna Cassidy schoorvoetend bij hen stond. "Je zocht dus eigenlijk wel Shadow, is het niet?" vroeg hij vervolgens aan zijn zusje, waarop ze wat verlegen haar hoofd schudde. Hij keek rond en zag nog net de zwarte haren van Shadow de trein in verdwijnen. "Ze gaat net de trein in, als je snel bent vind je haar misschien nog." zei hij vervolgens tegen haar, waarop ze knikte. "En mijn hutkoffer dan?" vroeg ze zachtjes, waarop hij grinnikte. "Maak je daar maar niet druk om. Die zet ik zo in de trein en als je op Zweinstein aankomt, staat deze in je afdelings slaapzaal." zei hij op een geruststellende toon tegen zijn zusje. "Waarom kon jij je hutkoffer al op school laten?" vroeg ze vervolgens, iets wat hem deed lachen. "Mijn afdeling is al bekend, en het was makkelijk om jouw de ervaring te geven die je moet hebben met reizen naar Zweinstein als het enkel jou koffer was. Maak je niet druk, volgend jaar hoef je je hutkoffer niet mee te zeulen." zei hij vervolgens, waarop ze nogmaals knikte en zich een wegbeende naar de trein en op zoek ging naar Shadow.

"Hoe gaat het met jou, Amalia?" vroeg hij vervolgens aan zijn beste vriendin, die nogal nukkig leek om de situatie.
#29
De warme glimlach van Amalia liet hem grijnzen, maar liet hem ook warm voelen van binnen, wat was dat toch. Wat Amalia vervolgens zei, liet hem even stilvallen. Hoewel hij verwacht had dat de straf best wel pittig zou zijn, viel het mee. "Misschien, we kunnen altijd onze ouders vragen of we een familie vakantie gezamenlijk kunnen doen in de zomer? Het zou mij geweldig lijken om het Castello eens te zien, en ik weet zeker dat Cassidy al helemaal zou staan te springen om jullie Castello te zien." zei hij vervolgens, met een scheve grijns.

"Wat nu nee? Ik, ja ik vind dat prettiger want ehm je weet nooit hoe mensen thuis hun eten klaarmaken hoor." zei ze vervolgens, iets dat Jordan zachtjes liet grinniken. "Oké, dat kan." zei hij dan ook, waarna hij in gedachten verzonk. Er is iets met haar, zou het iets te maken met tante Gianna's gave? ging door zijn hoofd, waarna hij zich weer uit zijn gedachten haalde.

Amalia's zucht ontging hem niet. De tweeling had haar verteld dat ze een test zou krijgen over de geschiedenis van Zweinstein en de stichters en daarna een fysieke en mentale proef, en dan zou ze gesorteerd worden, Jordan schudde zijn hoofd. "Oh... Dat klinkt als typisch Mitya en Ilarie praat. Je krijgt geen test, en al helemaal geen fysieke en mentale proef. Hoewel ik je niet ga vertellen wat er wel gebeurd, is het in elk geval niets met tests en proeven. Het is eigenlijk vrij simpel." zei Jordan, hopend dat het haar gerust zou stellen. Waarna Amalia uitlegde waarom ze instroomde aan Shadow.

"Jordan, waar is mam?" vroeg Cassidy, waarop Jordan zuchtte. "Moeder is naar huis, je dacht toch niet dat ze hier zou blijven?" vroeg hij dan ook verbaasd, waarop zijn zusje haar hoofd schudde. Amalia had gedag gezegd tegen zijn zusje en hij hoorde zijn zusje dan ook vrolijk gedag terug zeggen, en zag dat ze zich tussen Amalia en Shadow inwurmde. "Hoe gaat het jullie?" vroeg zijn zusje aan Amalia en Shadow, waarna hij hen beiden aankeek, hoewel hij al wist hoe het met Amalia ging, hield hij ervan om haar te horen praten.

"Alles oké?" kwam de vraag van Amalia, waarop Jordan kort nadacht. "Jawel, ze dacht dat het grappig was om dit als wraakactie te gebruiken voor mijn gedrag van laatst, toen we naar de Wegisweg gingen." zei hij vervolgens tegen Amalia. Amalia vertelde dat alle eerstejaars uitgenodigd waren en dat ze wel zouden zien wie er wel en niet kwam, waarop Jordan instemmend knikte. Uiteraard vermeldde Amalia er ook bij dat haar oudere broers misschien nog wel kwamen. Amalia stelde een uiterst interessante vraag aan de eerstejaars, een waar Cassidy gelijk een antwoord op had. "Verweer tegen de Zwarte Kunsten en Kruidenkunde!" zei ze enthousiast, waarna ze geïnteresseerd afwachtte op wat Shadow zou zeggen.

Lachend zei Shadow dat het een domme vraag van haar geweest was en daar oudere broer en zus misschien ook zouden komen. "Als je thuis verteld hebt over de picknick is dat mogelijk. Ik weet niet precies in hoeverre broers en zussen van nieuwere leerlingen uitgenodigd zijn, ik denk dat Amalia daar meer van weet." zei Jordan, terwijl hij Amalia vragend aankeek. Hij merkte aan Shadow dat ze het spannend vond. "Vind je het spannend?" vroeg hij dan ook aan Shadow, waarop hij haar een welbekende – die van zijn moeder- glimlach schonk. Jordan grinnikte toen hij Shadow's antwoord hoorde op Amalia's vraag. "Volgens mij was dat niet precies wat Amalia, vroeg. Ze vroeg waar je het meeste naar uitkijkt om te leren, een specifiek vak of een spreuk waar je wel eens over gehoord hebt." zei hij ter verduidelijking tegen Shadow, waarna hij rustig afwachtte.
#30
Kings cross station / Re: Zweinsteinexpress 1922
Last post by Shadow Savinniah - Sep 01, 2022, 18:19
Shadow was voor de eerste keer eens vroeg wakker. Ze was eigenlijk best wel zenuwachtig voor haar eerste jaar naar Zweinstein. Haar zus Shivana die alleen maar horror verhalen vertelde over de sorteerceremonie. Gio die haar toch wel weer probeerde te kalmeren. Toen Shadow na beneden liep om ontbijt te pakken zag ze haat broer Gio al aan tafel zitten. Ze ging erbij zitten. Gio die verwonderd na Shadow keek vroeg gelijk aan haar als ze in bed geplats had. Shadow schoot in de lach, "Nee natuurlijk niet gekkie," zei ze, "Ik ben gewoon rete zenuwachtig voor mijn avontuur op Zweinstein. Ik heb vannacht geen oog dicht gedaan, bang dat ik me zou verslapen." Ze keek haar broer vragend aan. Ze wist dat hij hierop commentaar zou geven, maar dat gebeurde niet. Het enige wat hij zei: "Maak je niet zo druk zusje, het maakt niet uit in welke afdeling je komt, je blijft evengoed me kleine zusje" Hij probeerde Shadow te kalmeren. Inmiddels was Shivana ook bij hun gevoegd. Ze kon het niet laten om Shadow weer op de kast te jagen. Gelukkig had hun moeder dit gehoord en kreeg Shivana op haar donder. Kleine Gino was bij oma dus Shadow's moeder kon mee naar het station om Shadow uit te zwaaien.

Eenmaal bij het Kings Cross Station zag ze haar broer en zus door de muur tussen perron 9 en 10 rennen. Ze pakte haar karretje en deed haar zus en broer na. Ze rende door de muur heen en belandde bij de Zweinstein Express. Ineens stond haar moeder ook achter haar. Ze zag hoe haar broer Gio en Zus Shivana haar moeder afscheid namen en zich snel tussen hun klasgenoten voegde. Shadow nam ook afscheid van haar moeder en stapte achter een paar andere onbekende de trein in. Shadow hoopte dat ze Cassidy ergens tegen zou komen. Zodat ze in ieder geval een iemand die ze al kon en net zo nieuw was als haar op Zweinstein. Ook hoopte ze dat Jordan en Amalia weer zou zien. Want het klikte wel goed tijdens het kennismaking picknick. Ze wilde in ieder geval niet als t kleine zusje van Gio of Shivana gezien worden. Ze liep zoekend door de trein om te kijken als ze Cassidy, Jordan of Amalia ergens kon vinden. Of misschien wel een van de andere die op de kennismakings picknick zijn geweest.
Powered by EzPortal