Main Menu

Dreaming of a white christmas (dromen van een witte kerst)

Started by Gianna, Dec 01, 2023, 17:57

Previous topic - Next topic

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

GiannaTopic starter

Het was weer de mooiste tijd van het jaar, als men het aan haar vroeg toch. Dit jaar was het extra speciaal, vandaag was het kerstavond en was het bal in de school, morgen was het dan Kerstmis en overmorgen. Overmorgen huwde haar dochter de man van haar hart. Vrolijk kegde Gianna de laatste hand aan de zaal zoals haar gevraagd was, gehuld in een jurk met een kleur die het beste nog omschreven kon worden als de kleur van het maanlicht, regelde ze de laatste dingen in de grote zaal. Overal flakkerde kaarsen en er stonden her en der diverse bomen, de tafels met drinken en versnaperingen waren opgetuigd en dit jaar bevond zich opnieuw een levensechte kerststal waar normaal de oppertafel stond, alles was dit maal geregeld door de huidige zevendejaars en wat was ze trots op die leerlingen. Als ze bewoog schitterde haar jurk en dit keer droeg ze slechts simpele juwelen. Met een zwiep van haar staf kwam er mistletoe tevoorschijn exact in het midden van ze zal en na een mooie krul met diezelfde staf begon het te sneeuwen.

Alles was gereed en met een warme glimlach ontbloot ze de deuren waardoor eerst de zevende jaars binnen traden en kort gaf ze hen haar oprechte complimenten. Vanaf dat moment konden ook de andere leerlingen, en staf voor zover deze er nog niet was, binnentreden. Ze begaf zich naar de deur zodat ze kon controleren dat het inderdaad de leerlingen vanaf jaar drie waren die aanwezig waren en met hen eventueel jongere introducés. 'Goedenavond, welkom, kom binnen.'


Offtopic: ShowHide
ooc: om het topic wat te laten voorspoeden heb ik er wederom voor gekozen dat alles gereed is. Het kerstbal is dus direct een open topic voor allen, binnen de muren van het kasteel.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Shadow Savinniah

Shadow was voor het tweede jaar op Zweinstein, vorig jaar had ze wel van het kerstbal gehoort, maar ze kon bijna geen oudere jaars die haar mee konde nemen. Dit jaar was anders voor haar, een van de vrienden van haar broer Gio vroeg haar dit jaar naar het kerstbal. Het was kerstavond en Shadow stond in de slaapzaal voor de spiegel, ze wilde een van haar best jurken aan. Een die paste bij het bal. Ze nam uit haar hutkoffer een mooie rode met witte sneeuwvlokken jurk eruit, die ze vervolgens aantrok. Toen ze helemaal tevreden was, liep ze haar afdeling uit via de Ravenklauw torens. Daar stond haar gezelschap al op Shadow te wachten. Gezamelijk liepen ze naar de Grote zaal waar het kerstbal plaats zou vinden.

Shadow liep samen een van de vrienden van Gio de grote zaal in. Bij de deuren zag ze, vrouwe del'Castro-Arbamova staan. Ze slikte even omdat ze nog geen derde jaar was, maar haar gezelschap stelde haar gerust, dat ze zich geen zorgen hoefde te maken. 'Goedenavond, welkom, kom binnen.' Hoorde de vrouwe zeggen. "Goedeavond vrouwe del'Castro-Arbamova.". Zei ze terwijl ze naar binnen liep. Shadow keek haar ogen uit. De grote zaal was omgetoverd tot een grote gezellige kerst ballroom. Haar ogen begonnen te twinkelen. Er waren al een aantal leerlingen maar ze nog nog niet echt een bekent gezicht.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Jordan

Jordan zuchtte niet van verveling of geen zin hebben in het kerstbal, maar van zenuwen, zijn huwelijk kwam met de dag dichterbij en hij had geen idee wat hij ervan kon verwachten. Ja hij had het huwelijk van zijn moeder en vader bijgewoond, maar deze keer ging het om hemzelf en zijn verloofde die hij al jaren kende en dat gaf hem zenuwen. Rustig kleedde hij zich aan en bekeek zichzelf in de spiegel toen hij de rode pochet-die perfect bij de jurk van zijn Amalia zou passen- in zijn borstzakje stopte. Toen hij eenmaal klaar was verliet hij de slaapzaal en liep door de leerlingenkamer om deze te verlaten. Hij zuchtte nog eenmaal en verliet de leerlingenkamer op weg naar de afgesproken plek, bij de deuren van de Grote Zaal. Tijdens zijn vrij korte wandeling, die hij op een slakkentempo aflegde probeerde hij zijn zenuwen onder controle te krijgen, daar hij wist dat Amalia het aan hem zou kunnen voelen en hij wilde haar mocht ze geen handschoenen dragen niet overwelmen of bezorgd maken.

Eenmaal bij de deuren aangekomen, toch sneller dan hij verwacht had streek hij onnodig zijn jasje glad en wachtte rustig op zijn verloofde. Zijn gedachten dwaalden af en hij schudde zijn hoofd om zijn gedachten van zijn zenuwen weg te houden, en hoorde in de verte voetstappen naderen en keek op om te zien of het zijn verloofde zou zijn. Het was inderdaad zijn verloofde en hij maakte dan ook een buiging voor haar toen ze eenmaal binnen gehoorafstand was. "Goedenavond, Leah. Je ziet er werkelijk prachtig uit, zoals altijd." Zei hij met de gebruikelijke grijns die hij altijd voor haar bewaarde. Na hun begroeting leidde hij haar de grote zaal in en bekeek de ruimte uitvoerig. "Het is werkelijk weer prachtig, zoals elk jaar. Ze hebben zichzelf weer overtroffen."
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Amalia Abramova

Vrolijk draaide Amalia een rondje voor de spiegel. De rode jurk die ze droeg stak prachtig af tegen haar huid. Over de zijden onderrok lag een fluwelen bovenrok met een diepe doorkijk, langs de zomen lag een mooie strook wit kant en als ze ronddraaide leek haar jurk te schitteren in het kaarslicht. De handschoenen die ze vanavond droeg waren van hetzelfde zijde en door haar oogestoken haren zat van dezelfde stof lintjes geweven. Haar robijnen sierraden maakte het geheel af en tevreden bekeek ze zichzelf.

Aangekomen op de afgesproken plek sloeg haar hart een slag over, daar was hij haar vriendje. Zodra ze hem zag maakte ze een feilloze reverence en een warme glimlach lag op haar gezicht, een glimlach die groter werd toen ze zich besefte dat hij over enkele dagen niet meer haar verloofde maar haar man zou zijn. 'Goedenavond J.' Zijn stem klonk en zijn grijns liet haar haast smelten. "Goedenavond, Leah. Je ziet er werkelijk prachtig uit, zoals altijd." Na hun begroeting volgde ze hem de zaal in en als altijd keek ze haar ogen uit en ze kon alleen ademloos spreken. 'Wat is het weer prachtig.' Naast haar hoorde ze dat hij er hetzelfde overdacht. "Het is werkelijk weer prachtig, zoals elk jaar. Ze hebben zichzelf weer overtroffen." Stil knikte ze en grinnikend zei ze dat hij haar met de dans wel naar het midden van de zaal moest leiden toen haar oog ergens op viel.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Nathalia

Nathalia was moe geweest na haar werkdag, maar een kort dutje had haar goed gedaan. En nu, nu stond voor de kast de jurk die ze voor het kerstbal had uitgekozen dit jaar hing daar te wachten. Nadat ze uit bed gekomen was na haar dutje had ze zich niet zo lekker gevoeld, maar de kruidenthee van haar schoonmoeder had prima geholpen, ze kon er weer enkele uren tegenaan. Een kleine zucht ontsnapte aan haar lippen maar ze ontdeed zich van haar werkjurk en hees zich in haar feestjurk. De jurk was een prachtige amethyst kleur, had lange mouwen, daar het koud was gezien het seizoen. Voor het kerstbal had ze de jurk netjes gehouden, geen extreem diepe decolleté maar een bescheiden decolleté, wetende dat het haar man weinig uitmaakte wat voor een jurk ze droeg hij zou haar zelfs nog prachtig vinden als ze in een vuilniszak zou rondlopen, maar toch had Joshua haar onbewust gemaakt dat ze haar best voor hem wilde doen en er altijd mooi uit wilde zien voor hem en het voelde goed. Ze sloot de jurk en bekeek zichzelf tevreden in de spiegel. Ze maakte haar outfit af met een simpel setje sieraden dat ze van Joshua gekregen had, waarna ze zich in haar schoenen stak en vluchtig haar haren deed, simpel maar geschikt voor het bal.

Na een laatste tevreden blik in de spiegel maakte ze haar weg richting de Grote Zaal en zag dat er al wat leerlingen gearriveerd waren en dat haar collega's zich leken te amuseren. Rustig liep ze op Gianna af met een warme glimlach op haar gezicht en maakte een onnodige maar korte reverence. "Goedenavond, Gianna. Hoe maakt u het? De zaal ziet er werkelijk prachtig uit, zoals gewoonlijk."
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

GiannaTopic starter

Langzaam liep de zaal vol met andere staf en leerlingen en ze genoot van de drukte om haar heen. "Goedeavond vrouwe del'Castro-Arbamova." Warm glimlachte ze naar het meisje. 'Goedenavond miss Savinniah. Wat leuk dat u ons vergezeld op het kerstbal. Dit is uw eerste keer is het niet?' Ze groette een voor een ook de andere binnenkomers en moest bij zichzelf toegeven dat de een er nog mooier, en beter gekleed uitzag als de ander op een enkeling na. "Goedenavond, Gianna. Hoe maakt u het? De zaal ziet er werkelijk prachtig uit, zoals gewoonlijk." Feilloos en sierlijk beantwoordde ze de reverence en ze glimlachte vriendelijk. 'De zevende jaars hebben zeker hun best gedaan. Dit zal ze extra studiepunten opleveren waarmee ze hun beweringen en spreuken punten mooi kunnen opschroeven. Niet dat allen dat nodig hebben maar het is fijn voor ze.'

Terwijl ze zag dat er gedanst werd, dit keer begonnen door de genoemde zevendejaars begaf Gianna zich naar de buffettafels voor een glas drinken. Geheel tegen haar eigen gewoonte in nam ze deze keer een glas zoete wraak wodka om haar man zo in gedachten erbij te hebben.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Shadow Savinniah

'Goedenavond miss Savinniah. Wat leuk dat u ons vergezeld op het kerstbal. Dit is uw eerste keer is het niet?' klonken de woorden van vrouwe del'Castro-Arbamova. Shadow maakte een sierlijke reverance en knikte. Ze aarzelde even voor dat ze antwoord gaf. "Dank u wel, vrouwe del'Castro-Arbamova, dit is inderdaad mijn eerste keer. Werd uitgenodigd door deze lieve jongheer." Zei ze dan ook terwijl ze wees na het afdelingsgenoot van haar broer Gio. Die haar vervolgens de zaal in begeleiden.

Shadow keek haar ogen uit. De grote zaal was omgetoverd na een grote kerstbalroom. Nadat haar date iets te drinken voor haar en hemzelf gepakt had, zag ze dat er meerdere leerlingen maar ook professors aankwamen. Haar broer Gio zag ze in de verte ook voorbij lopen met een meisje van zijn afdeling. Ze keek nog rond als ze misschien leerlingen zag van haar eigen leeftijd, of misschien haar vriendin Cassie, maar die had ze nog niet gezien. Haar date vroeg als ze met hem wilde dansen. Shadow kon daar natuurlijk geen nee op zeggen en ze liepen gezamenlijk naar de dansvloer.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Jordan

Zijn hart sloeg over toen zijn vriendinnetje aangekomen was. Hij zag haar een feilloze reverence maken nadat hij zijn buiging gemaakt had voor haar. 'Goedenavond J.' Klonken haar woorden en hij kon nog steeds niet geloven dat zij zijn verloofde was, en over enkele dagen zijn vrouw. Dingen waren versneld gegaan na hun escapade in de kassen en ondanks dat hij er op het moment dat het voorstel gedaan werd er niet geheel achter gestaan had, zag hij nu in dat dit iets was dat hij nooit anders zou willen. Ja hij had hen zien trouwen in de toekomst, wellicht als ze beiden van school af waren, maar nu zou hij niets liever willen dan haar vandaag al huwen. Hij leidde haar de grote zaal binnen en hoorde haar woorden en hij had een instemmend antwoord gegeven. Hij zag haar knikken en hoorde haar grinnikend zeggen dat hij haar naar het midden van de zaal moest leiden tijdens hun dans. "Alles voor jou, Donna Abramova." zei hij dan ook met zijn gebruikelijke grijns voor haar, terwijl hij hier en daar wat klasgenoten begroette en vriendelijk naar zowel zijn moeder als tante knikte. "Wilt u eerst iets drinken, of wilde u eerst dansen?"
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •