Main Menu

Een onverwachte verrassing

Started by Sameal Cedric Dragonbeard, Oct 21, 2023, 21:28

Previous topic - Next topic

0 Members and 2 Guests are viewing this topic.

Sameal Cedric DragonbeardTopic starter

Sameal die deze ochtend even op en neer verschijnselen na het thuisfront om zijn zoon te verwelkomen. Zijn vrouw Lilith was eindelijk bevallen van hun 5e kind. Gezien de complicaties tijdens de zwangerschap wss zijn vrouw erg verzwakt. De kleine maakte het verder goed en de ouders van Sameal namen de zorg van overige kinderen zijn vrouw en de kleine Luciano op zich zodat hij zijn werk kon vervolgen op Zweinstein. Veel tijd had hij ook niet hij besloot uit de kelder van zijn vader een fles Pálinka en twee dozen Hongaarse sigaren mee terug te nemen. Sameal bedankte zijn ouders en gaf zijn vrouw een zoen voor hij terug verschijnselende naar Zweinstein in zijn kantoortje.

Eenmaal in zijn kantoortje opende hij zijn fles Pálinka vulde een klein glaasje en dronk deze. Hij nam een van de doze sigaren, de andere maakte hij open en haalde een aantal eruit. Hij stopte deze losse sigaren in een iets kleiner doosje die in zijn borstzakje paste en liep zijn kantoortje uit richting de grote zaal. Sameal had wat te vieren, zijn zoon was geboren. Tegelijkertijd maakte hij zich ook druk over zijn vrouw die was nog niet aangesterkt. Maar dat probeerde hij te verbergen voor zijn collega's.

Eenmaal aangekomen bij de grote zaal zag Sameal dat hij als eerste aanwezig was. Hij pakte de doos sigaren onder zijn arm uit en legde deze op de tafel voor het schoolhoofd zou plaatsnemen.Sameal haalde een stuk perkament uit zijn zak en schreef erop:
'Voor Heer Gilleen' op de voorzijde en op de achterzijde: Met vriendelijke groet, Heer Dragonbeard'. Hij swiepte met zijn staf zodat er een mooie kadostrik omheen zat en her perkament met naam van heer Gilleen goed zichtbaar was. Daarna nam Sameal plaats op zijn stoel. Hij wachtte tot hij het goede nieuws kon delen met zijn collega's.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Heer Gilleen

Geïrriteerd stampte hij door de gangen van het kasteel. Het was bijna tijd voor het diner en vanaf het moment na de les was hij druk geweest met een verspringend moeras op de derde verdieping te verwijderen. Hoewel zij niet meer op school zaten zou hij zweren de hand van de Abramov tweeling erin te zien en ondanksndat dat onmogelijk was haalde het wel herinneringen aan voorgaande jaren bij hem naar boven. Toen het moeras eindelijk verdwenen leek was hij als de wiedeweerga naar zijn kantoor gegaan en had daar een pakje opgehaald. Op een enkel kind na, die nu notabene zijn jongste zoontje was, had hij alle kinderen bij hun geboorte altijd een mini kinderboeken kado gedaan die meegroeide tot ze groot genoeg waren voor het echte werk. Hij wist waarom heer Dragonbeard voor enkele uren het kasteel verlaten had en had daarom ook een exemplaar voor zijn kind geregeld.

Aangekomen in de grote zaal zag hij een pakje bij zijn plaats liggen wat hij even links liet liggen. Hij stapte naar de man en overhandigde zijn kado. "Voor baby. Groeit erin!" Hij informeerde naar het geslacht en de namen terwijl hij plaats nam op zijn plek. Terwijl zijn aandacht bij het gesprek bleef bekeek hij het handschrift dat niet van zijn vrouw bleek wat hem het perkament liet omdraaien. Verrast zag hij dat het van heer Dragonbeard was en hij opende het nieuwsgierig. "Ah. Hongaars?" Hij bood de man er een aan voor hij er zelf een nam die hij opstak.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Sameal Cedric DragonbeardTopic starter

#2
Sameal zag de heer naar hem toe lopen en stond op. "Voor baby. Groeit erin!" Zei heer Gilleen tegen hem terwijl Sameal het kado aannam. "Dank u heer Gilleen, had niet gehoeven." Zei hij verrast maar erg dankbaar toen hij het kado geopend had.hij liet ook weten om het kado naar het diner direct per uil na thuis zou sturen. Heer Gilleen informeerde naar de naam van zijn zoon. Sameal vertelde trost dat zijn  zoon Luciano Azreal Dragonbeard heette en het goed maakte, dat het met zijn vrouw erg slecht ging. Waarschijnlijk was het zelfs de laatste keer dat hij haar zag ging er door zijn hoofd, toen hij zag dat de heer op zijn plek plaats nam, ging hij zelf ook weer zitten.

Sameal zag de man verast naam zijn kado keek, wat hij voor de heer meegenomen had uit zijn thuisland. "Ah. Hongaars?" Vroeg de heer aan hem, waarop Sameal knikte. "Kleinigheidje van mij thuis. Kunt u even vooruit.' antwoorde hij op de vraag van heer Gilleen. Hij zag hoe de heer hem een sigaar aanbood. Sameal kon dat natuurlijk niet afslaan, hij stond weer op. Sameal liep naar de man toe en nam een sigaar uit de doos en bedankte hem. Hij pakte uit zijn borst zak een doosje lucifers en stak zijn sigaar aan. Sameal nam weer plaats en begon trots verder te vertellen over zijn tripje naar zijn thuis en hoe bijzonder was zijn zoon te ontmoeten. Ook al was hij al een paar dagen oud.


friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Heer Gilleen

Met zijn immer stugge houding luisterde hij naar wat de man vertelde. De man gaf aan dat het niet had gehoeven wat hem zijn schouders had doen ophalen. Het had wellicht niet gehoeven, maar zijn traditie bij de geboorte van een kind was nu eenmaal een kleine bezem en een man van tradities was hij. "Mooie naam!" Stil vernam hij dat het niet goed ging met zijn vrouw. Hij wist van zijn moeder dat het niet ongewoon was dat moeder of kind het leven lieten in het kraambed, toch leek dit hem de grootste nachtmerrie die er bestond. "Mankeert zij? Heler geweest? Kunt schoolbeker vragen heen gaan. Zuster kan alleen ziekenzaal aan!" Neer als dit kon hij de man niet aanbieden  maar hij was er ook de man niet naar niks te doen.

"Dank!" Meer woorden als dat had hij niet nodig on de man te bedanken. Een heel verhaal van dankbaarheid afsteken was namelijk niet zijn ding. Hij nam een hijs van de sigaar en leunde achterover tegen de stoelleuning aan. De man begon te vertellen  hoe bijzonder zijn tripje naar huis was geweest en de ontmoeting met zijn zoon. Aandachtig luisterde hij toe en zo nu en dan bromde hij wat op de trotse woorden die gesproken werden.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Nathalia

Tijdens zijn gebruikelijke koffiemomentje in haar bibliotheek hadden zij en haar man besloten, vanavond hun diner te nuttigen op de school en dat vond ze meer dan prima. De huiselfen waren op de hoogte van haar dieet in verband met haar huidige conditie dus daar eten was voor haar dan ook geen probleem, daar ze lichte gerechtjes zou krijgen in plaats van de gebruikelijke zwaardere gerechten. Hoewel ze zich nu haar werkdag erop zat licht vermoeid voelde, begaf ze zich toch naar de Grote Zaal, na het diner kon ze zich altijd excuseren en naar huis gaan, haar man kon gerust blijven als dat nodig zou zijn.

Rustig wandelde ze haar vaste route naar de Grote Zaal en stapte daar via de zijdeur naar binnen toen ze daar aangekomen was. Rustig liep ze achter de Oppertafel en maakte een reverence naar de aanwezigen. "Goedenavond, heer Dragonbeard, heer Gilleen." zei ze zacht, maar vriendelijk, waarna ze zich op haar stoel zette. "Gefeliciteerd met de geboorte van uw kleine spruit, heer Dragonbeard. Hoe heeft u de kleine spruit genoemd?" vroeg ze vervolgens, en keek beide heren aan met een warme blik in haar ogen. Bij haar man zag ze een kistje liggen en onopvallend voor haar andere collega snoof ze de sigaarlucht op. Voor de andere man lag een klein cadeautje voor de baby en ze herkende het, haar kinderen op Jacob na hadden een soortgelijk cadeau gekregen van haar man en wat was ze daar blij mee geweest. "Hoe was uw werkdag, heer Dragonbeard, heer Gilleen?" vroeg ze vervolgens, terwijl ze zichzelf een glaasje pompoensap sommeerde en daar een slokje van nam.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Sameal Cedric DragonbeardTopic starter

#5
Sameal ban een hijs van zijn sigaar en liet de man weten dat het cadeau niet had gehoeven, hij zag dat de man zijn schouders ophaalde. Toen Sameal de naam van zijn zoon vertelde gaf heer Gilleen aan dat het een mooie naam was. "Mankeert zij? Heler geweest? Kunt schoolbeker vragen heen gaan. Zuster kan alleen ziekenzaal aan!" vroeg de heer aan hem. Sameal slikte even. "Mijn vrouw heeft te veel bloed verloren tijdens de bevalling. Artsen kunnen niets doen. Is aan haar als zij sterk genoeg is, om te overleven." Antwoordde Sameal. Hij merkte dat zodra hij over zijn vrouw begon zijn ogen begonnen te tranen. Zijn vrouw, de liefde van zijn leven. Wat zo het zonder haar moeten. Sameal gaf aan dat een heler helaas ook niet zou baten.

De heer bedankte hem, en Sameal begon verder te vertellen over zijn tripje. Tot dat vrouwe Matthews-Gilleen aan kwam lopen. Hij zag hoe vrouwe Gilleen-Matthews  een reverence maakte waarna hij opstand en een buiging maakte. "Goedenavond, heer Dragonbeard, heer Gilleen." hoorde hij de woorden van Nathalia klonken, zacht maar vriendelijk.  "Goedeavond vrouwe Gilleen-Matthews" begroette hij de vrouwe vriendelijk. "Gefeliciteerd met de geboorte van uw kleine spruit, heer Dragonbeard. Hoe heeft u de kleine spruit genoemd?" zei vrouwe Gilleen-Matthews. Sameal bedankte de vrouwe, en gaf de naam van zijn zoon. Hij was de een trotste vader en dat liet hij ook wel weten aan zijn collega's.

De vrouwe Gilleen-Matthews vroeg hoe hun werkdag geweest was. Sameal reageerde dat zijn dag wel goed verlopen was op een aantal issues met bepaalde leerlingen, maar niks zorgelijks. "Hoe was jullie dag?" vroeg hij aan vrouwe Gilleen-Matthews en heer Gilleen. Sameal hoopte zo het gesprek een beetje te draaien, zodat hij niet te veel na hoefde te denken over zijn vrouw. 
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Heer Gilleen

#6
Zwijgzaam luisterde hij naar de uitleg die heer Dragonbeard gaf over zijn vrouw. Een korte norse knik volgde toen hij het begreep. Zijn moeder had genoeg verhalen gedeeld gedurende zijn leven dat hij begreep hoe ernstig de situatie was. "Laat weten als kan helpen!" Hoe vriendelijk hij het ook bedoelde het kwam eruit als een bevel en voor hij er ook maar over nadacht zei hij de man toe dat als het nodig was hij persoonlijk diens lessen kon ondervangen en overnemen door het rooster voor de leerlingen aan te passen. Tijdens het verhaal van de man kwam zijn eigen vrouw aangelopen en liefdevol knikte hij haar toe toen zij plaatsnam. Hij hoorde haar informeren naar de jongste Dragonbeard en daarna naar hun werkdag. "Prima, zelfde als anders." Een zwiep van zijn staf zorgde ervoor dat ieder wat te drinken had en hij keek de andere man opnieuw aan. "Hoeveelste gespuis? Leeftijden?" Hij informeerde naar de andere kinderen en zorgde ervoor de informatie te onthouden voor het geval het nodig zou gaan zijn. Om te zorgen dat de man afleiding zou hebben van zijn situatie bracht hij het gesprek op de naderende kerstvakantie en dat hij wilde weten wie er van de staf, en het gepeupel  al dan niet in het kasteel verbleef zodat hij dat rooster ook verder gereed kon gaan maken.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Gianna

#7
Het was bijna tijd voor het avondeten dus begaf ze zich richting de grote zaal. Zo kort na halloween was het griepseizoen weer aangebroken en was ze meer en meer aanwezig op dergelijke momenten om toezicht te houden. Het was niet dat ze verder niks te doen had gezien de omvang van haar gezin, haar werk en de weerwil van haar gemaal tegen gouvernantes en andere uitbesteding rondom haar kinderen. Maar goed de wintersetjes die ze aan het haken was kon ze ook verder haken aan de oppertafel en dus liep ze de zaak in terwijl ze vrolijk doorhaakte.

Aangekomen bij de oppertafel vernam ze, door het gesprek, dat heer Sameal's zoon geboren was. Ze maakte een  vlugge maar onberispelijke reverence naar de aanwezigen en richtte zich tijdens een stil moment tot de man. 'Gratulálunk*.' Door haar omgang met het huis Habsburg** kende ze enkele losse woordjes Hongaars al zou haar uitspraak vast te wensen overlaten. Nadat Gianna had plaats genomen ging ze verder met haken terwijl ze stil het gesprek aanhoorde en ze voelde haar hart in duizenden stukjes breken.


Offtopic: ShowHide
* Gratulálunk = gefeliciteerd
** huis habsburg was het huis van de keizer van Oostenrijk (en de koning van Hongarije tot 1918)
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Nathalia

Ze had het een en ander opgevangen in het gesprek van haar man en collega, maar het had haar geen goed idee geleken er verder over te spreken. Ze zag hoe heer Dragonbeard opstond en een buiging maakte, waarna ze plaatsnam op de stoel naast haar man die haar liefdevol toegeknikt had. "Goedeavond vrouw Gilleen-Matthews." Begroette de man haar vriendelijk en warm glimlachte ze naar hem. Ze hoorde hoe de man haar bedankte en hoorde hem de naam van zijn zoon geven. "Dat is een prachtige naam, heer Dragonbeard." Ze zag haar vriendin de grote zaal binnen komen en een vlugge maar onberispelijke reverence maken, waarop ze met een warme glimlach naar haar vriendin knikte. "Goedenavond Gianna. Hoe maakt u het? Wat bent u aan het haken, het ziet er werkelijk prachtig uit van wat ik tot nu toe kan zien."

Ze hoorde heer Dragonbeard haar vraag beantwoorden en knikte begrijpend, waarna ze de vraag van de man hoorde en het antwoord van haar man hoorde. "Het was vrij rustig in de bibliotheek vandaag, ze gedroegen zich allemaal voortreffelijk." zei ze op haar gebruikelijke toon, en zag hoe haar man voor iedereen wat drinken tevoorschijn toverde. "Hoeveelste gespuis? Leeftijden?" hoorde ze haar man informeren en ze keek de man dan ook afwachtend aan, terwijl ze de woorden van haar man hoorde en begrijpend knikte.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Sameal Cedric DragonbeardTopic starter

#9
"Laat weten als kan helpen!" Hoorde hij heer Gilleen bevelen op wat hij zelf over zijn vrouw vertelde. Sameal wist niet zo goed hoe de heer hem zou kunnen helpen. De man gaf ook aan dat hij Sameal als het nodig was hij persoonlijk diens lessen kon ondervangen en overnemen door het rooster voor de leerlingen aan te passen. Sameal keek de man aan. Hij gaf aan dat hij het op prijs stelde en waarschijnlijk alleen vrij wilde hebben mocht zijn vrouw het niet halen om bij het afscheid te kunnen zijn, daarna zou werk juist afleiden leveren.

"Dat is een prachtige naam, heer Dragonbeard." hoorde hij vrouwe Gilleen-Matthews zeggen. Hij bedankte de vrouwe iedereen had verteld hoe hun dag was en hij zag dat vrouwe del'Castro-Arbamova ook binnen kwam lopen, met iets wat zijn vrouw ook altijd deed voor ze zo ziek was. Hij begroette de vrouwe terwijl zijn gedachte afdwaalde naar die dagen zijn vrouw naast hem op de keukenstoel zat te haken, hoe graag ze hun gezin wilde uitbreiden en hoe ziek ze nu was. Zijn gedachte werden verstoord toen hij vrouwe del'Castro-Arbamova in zijn taal gefeliciteerd hoorde zeggen. Hij keek de vrouwe verbaasd aan. "Köszönöm*" zei hij tegen vrouwe del'Castro-Arbamova.

"Hoeveelste gespuis? Leeftijden?" Hoorde hij heer Gilleen vragen. "Vijf stuks van 15, 12, twee van 9 en de newborn. De oudste twee komen waarschijnlijk naar de kerstvakantie indien mogelijk." Beantwoorde Sameal de vraag van de man. Hij hoopte natuurlijk dat al zijn kinderen na Zweinstein zouden komen. Zeker nu dat hun moeder zo slecht was. "Ze volgen nu prive lessen thuis, enkel tot u weet denk wel." Vervolgende hij er achter aan dat enkel heer Gilleen dit kon horen.


Offtopic: ShowHide
 Köszönöm* = Bedankt!
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Heer Gilleen

#10
Kort en stug knikte hij op de wensen van de man. "Stuur patronus als nodig. Komt hier goed kunt meteen gaan dan." Na zijn vrouw kwam ook vrouwe Abramova binnen. Hij hoorde ook haar kort met de man enkele woorden wisselen en keek kort op toen zijn vrouw aan haar vroeg wat ze aan het maken was. Waarna zijn eigen aandacht weer naar de man ging.

Het spreken over zijn gepeupel leek de man wat af te leiden en aandachtig luisterde hij. "Tijdens jaar instromen niet mogelijk. Beveiliging en dergelijke. Zorgen dan voor huisje in dorp. Zijn dan in de buurt, kunt toezien op privé onderwijs, volgend jaar dan les hier." Wat hij zei was waarheid en het was nagenoeg onmogelijk om in het jaar leerlingen te laten instromen door de beveiliging. Er waren echter in het dorpje nog huisjes vrij die bij de school hoorde en zoals voor de andere stafleden met kinderen die niet naar een kostschool gingen kon hij ook voor de man zo'n huisje regelen. Hoe het verder logistiek dan moest wist hij momenteel nog even niet maar de ervaring leerde hem dat dat wel goed zou komen. Omdat hij van mening was dat als de staf zich goed voelde ze ook trouw bleven aan de school dus dacht hij praktisch en hardop, op een niveau dat enkel voor de man bestemd was, met de man mee. "Wat met andere kinderen? Moet min regelen voor het geval dat. Baby melk nodig."
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Gianna

#11
Toen ze opmerkte in de man dat zijn ernstig verzwakte vrouw ook altijd haakte kon ze zich wel voor het hoofd slaan dat ze besloten had aan de oppertafel verder te gaan. "Köszönöm." De verbazing ontging haar niet en ze glimlachte vriendelijk terwijl ze zich nader verklaarde. 'Mijn familie heeft dankzij Roomse betrekkingen een warme band met het huis Habsburg. Vandaar dat ik weinige woorden in uw mooie moedertaal ken, evenals in enkele andere talen.' Haar aandacht werd getrokken door haar collega en vriendin en warm keek ze haar terug aan. "Goedenavond Gianna. Hoe maakt u het? Wat bent u aan het haken, het ziet er werkelijk prachtig uit van wat ik tot nu toe kan zien." Een warme glimlach lag om Gianna's lippen en haast grinnikend bekende zij wat ze aan het doen was. 'Ik merkte in mijn lessen op dat er studenten zijn die het inmiddels koud hebben en dat zij niks echt warms hebben. Ik ben dus extra mutsen, handschoenen, sjaals en spencers voor hen aan het maken in hun afdelingskleuren. Momenteel word er op mijn kantoor magisch ook gehaakt zodat zij allen met kerst een pakje kunnen openen. Als alles klaar is borduur ik met de hand de namen erin zodat het persoonlijk is voor de ontvanger. En ja ik kan deze ook magisch haken maar weet u  ik vind dit zeer ontspannend.' Ze had extreem zacht geklonken omdat ze niet wilde dat de leerlingen te weten kwam wie erachter zat. In stilte luisterde ze naar het gesprek tussen de heten en ze besloot op een later moment heer Gilleen aan te geven dat degene die voor haar kinderen zorgde als zij in het kasteel was er best enkele bij kon hebben als de nood aan de man was. Het setje waarmee ze bezig was geweest was af en op subtiele wijze begin ze aan het volgende setje.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Nathalia

De man bedankte haar voor haar woorden en ze merkte dat zijn aandacht getrokken werd door haar vriendin. Ze hoorde hen een korte conversatie hebben en warm glimlachte ze. Haar vriendin beantwoorde haar vraag al snel met een warme glimlach om haar lippen. 'Ik merkte in mijn lessen op dat er studenten zijn die het inmiddels koud hebben en dat zij niks echt warms hebben. Ik ben dus extra mutsen, handschoenen, sjaals en spencers voor hen aan het maken in hun afdelingskleuren. Momenteel wordt er op mijn kantoor magisch ook gehaakt zodat zij allen met kerst een pakje kunnen openen. Als alles klaar is borduur ik met de hand de namen erin zodat het persoonlijk is voor de ontvanger. En ja ik kan deze ook magisch haken maar weet u ik vind dit zeer ontspannend.' Met een glimlach op haar gezicht had ze in stilte geluistert naar haar vriendin, en ergens had ze niets anders van haar vriendin verwacht, zij deed immers jaarlijks iets voor de kinderen in de school, met name de minder welgestelde kinderen. "Het is werkelijk prachtig, Gianna."

In stilte luisterde ze naar het gesprek tussen de twee heren en hoorde de leeftijden van de kinderen van heer Dragonbeard. Twee van zijn kinderen waren in de leeftijd van hun eigen kinderen en dat gaf haar een fijn gevoel, wellicht kwamen deze kinderen ook nog naar Zweinstein in het nieuwe jaar. Ze hoorde wat haar man zei en ze wist dat het waar was en ze knikte dan ook instemmend, hoewel ze het jammer vond was het nu eenmaal niet anders. "Wellicht kunnen onze oudste zoon en onze dochter uw kinderen wel een beetje wegwijs maken binnen de school volgend schooljaar." Zei ze zacht maar hoorbaar voor iedereen, terwijl ze haar vriendin vragend aankeek, wellicht wilde Amalia ook wel helpen.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Sameal Cedric DragonbeardTopic starter

#13
Kort volgde hij het gesprek tussen vrouwe del'Castro-Arbamova en vrouwe Gilleen-Matthews over wat vrouwe del'Castro-Arbamova aan het haken was. Kort knikte hij en gaf aan dat hij het een goed initiatief was om zo toch te zorgen dat alle leerlingen een warme winter spullen kregen.

Heer Gilleen liet Sameal weten dat instromen midden in het jaar niet mogelijk was, Sameal begreep dit en gaf aan op het voorstel in te gaan. Dat ze dan in het dorp zouden komen wonen en nog even de prive lessen zouden blijven volgen. Dat was voor Sameal toch al weer een zorg minder,omdat zijn ouders ook al op leeftijd waren en hij de zorg van zijn kinderen niet geheel op hun wilde laten vallen.

"Wat met andere kinderen? Moet min regelen voor het geval dat. Baby melk nodig." Hoorde Sameal de man aan hem vragen. Hier had hij zelf nog niet overna gedacht. "Als mogelijk is, alle kinderen samen. Moet dan iets van Nanny regelen voor jongste kinderen." De vragen van de man waren terecht, al had Sameal daar nog niet zo zeer over na gedacht. Hij hoopte dat het regel allemaal niet nodig zou zijn en dat zijn vrouw er weer bovenop zou komen, al was het alleen maar een sprankje hoop, dat hoopte dat alles goed zou komen. Al wist hij diep van binnen dat heer Gilleen gelijk had en nu al met deze dingen bezig moest zijn, want als hij wachtte op t laatste moment dan werd het wel heel veel ineens. Sameal gaf aan de man aan dat hij geen idee van had hoe alles in zijn werk zou gaan en graag hierin hulp zou krijgen, mocht zijn vrouw het niet halen.

"Wellicht kunnen onze oudste zoon en onze dochter uw kinderen wel een beetje wegwijs maken binnen de school volgend schooljaar." Hoorde hij vrouwe Gilleen-Matthews zeggen. Sameal keek even verbaasd op, hij had niet verwacht dat de vrouwe het gesprek tussen hem en heer meegekregen had. Hij dacht dat hij vrij zacht praatte dat enkel heer Gilleen hem kon horen. "Als uw kinderen daar voor open staan, graag." antwoordde hij, al was de verbazing wel in zijn stem te horen.

friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Heer Gilleen

#14
Met een half oor volgde hij waar de dames onder elkaar over spraken en hij besloot op een later moment de hakende vrouwe aan te bieden te kijken of het schoolbestuur kon helpen met de aanschaf van alle benodigdheden.

De andere man stemde in met zijn voorstel en hij toverde een rooster te voorschijn. "Morgen derde uur beide lesvrij. Zorg dan weten welke huisje geschikt." Dat de man zijn hulp wilde aannemen zorgde ervoor dat hij begreep hoe penibel de situatie was en in zijn hoofd maakte hij stilletjes al aangepaste roosters. "Kunt in dorp rondvragen naar min. Zal er zijn lijkt mij. Wellicht weet men bij zweinskop." Toen zijn vrouw zich in het gesprek mengde dacht hij ondanks het antwoord verbazing bij de heer te zien, iets dat werd bevestigd in de toon van diens stem. Stilletjes gaf hij zijn vrouw te kennen dat dat allemaal van latere zorg zou zijn. Inwendig amuseerde het hem dat zijn vrouw, ondanks het naderende huwelijk, hun zoon nog altijd als jongen zag want hoewel hij de man door de jongen heen al jaren zag deed hij dat in stilte ook.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •