Main Menu

Wraak is zoet, of toch nat?

Started by Cassidy, Jan 27, 2024, 20:10

Previous topic - Next topic

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

CassidyTopic starter

Cassidy had haast, ze had met haar vriendin Shadow afgesproken om bij het meer te gaan wandelen, zodat ze wat konden bij kletsen, daar ze de laatste tijd amper tijd gehad hadden om een goed gesprek te hebben. Snel had ze zich omgekleed in iets simpels en snelde de slaapzaal weer uit, waarna ze op hetzelfde tempo de leerlingenkamer uitvloog. Ze maakte gehaast haar weg richting het meer, maar zag tot haar verbazing dat ze de eerste leek te zijn, ze besloot in vaart te minderen en het laatste stukje van rustiger wandelen te gebruiken om op adem te komen. Het verbaasde haar hoe het meer in elk seizoen even prachtig leek te zijn. Het ijs leek dik te zijn, maar toch durfde ze het niet aan om het te proberen, en ze had immers ook niemand zien schaatsen dus wellicht was het ijs bij lange na niet dik genoeg. Maar toen ze het meer beter bekeek, zag ze dat het meer niet in zijn geheel bevroren was, een stuk verderop was aan de kant een stuk dat gewoon water was, ijskoud waarschijnlijk maar het was niet bevroren.

Rustig wachtte op haar vriendin om te arriveren terwijl ze genoot van het uitzicht over het meer en zich voorstelde hoe het zou zijn om daar op te kunnen schaatsen als het wel in zijn geheel bevroren zou zijn. In de verte hoorde voetstappen en ze vroeg zich af of dat haar vriendin zou zijn die zich zo bij haar zou voegen.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Shadow Savinniah

#1
Shadow was naar de lessen direct naar haar afdeling gegaan om zichzelf om te kleden. Ze had afgesproken met haar vriendin cassie bij het meer. Na dat ze zich omgekleed had in praktisch, liep ze door de kasteel gangen na buiten richting het meer.

In de verte zag ze haar vriendin al staan. Shadow begon een beetje te hollen, toen ze haar vriendin al zag staan in de verte, ze wilde Cassidy niet te lang laten staan. De laatste tijd had ze al weinig tijd gehad voor hazr vriendin. En wat is er nu leuker dan met je vriendin naar het meer te gaan.

"Hey Cassie", riep Shadow toen ze bijna in de buurt was van haar vriendin. "Kunnen we al op het meer?vroeg ze erachteraan.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

CassidyTopic starter

De voetstappen die ze gehoord had bleken inderdaad van haar vriendin te zijn en ze draaide zich dan ook naar haar toe, toen ze haar hoorde roepen. "Hey Cassie. Kunnen we al op het meer?" hoorde ze haar vriendin vragen. "Hoi Shadow." Zei ze, terwijl ze zwaaide naar haar vriendin. "Nee, helaas niet. Zie je dat stuk daar, dat is niet bevroren, als we nu het ijs op zouden gaan zou te gevaarlijk zijn." zei ze vervolgens, terwijl ze naar het stuk wees dat nog gewoon water was, en ja ze kon zwemmen, maar ze betwijfelde of ze nog boven zouden komen als ze op het midden van het meer door het ijs zouden zakken.

"Hoe waren je lessen vandaag?" vroeg ze vervolgens, terwijl ze langzaam langs het meer begon te wandelen. Menigeen zou vinden dat ze te dicht bij de rand liep, en met menigeen bedoelde ze haar moeder, daar haar moeder zo naar het scheen een slechte ervaring met het meer had, daar zij niet kon zwemmen en bijna verdronken was.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Shadow Savinniah

#3
Toen Shadow bij haar vriendin aankwam begroette ze haar en liet Cassie haar weten dat t niet verstandig was om op het ijs te lopen, omdat het meer nog niet geheel bevroren was. Shadow zag haar vriendin naar het onbevroren stuk aan de kant wijzen. Shadow keek en zag inderdaad dat het meer nog niet geheel bevroren was. Dat vond ze best jammer want ze hoopte eindelijk weer eens te schaatsen. De teleurstelling was in haar gezicht af te lezen.

"Hoe waren je lessen vandaag?" Vroeg haar vriendin vervolgens aan Shadow.  Ze keek haar vriendin aan. Ze zag haar vriendin begon te wandelen en liep ernaast. "Opzicht wel goed, alleen sommige dingen blijven moeilijk onder de knie te krijgen" zei ze lachtend. Ze doelde op de les van geschiedenis van toverkunst. "En hoe waren jou lessen?" vroeg ze vervolgens geïnteresseerd.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Flavio

Flavio had zoals wel vaker genoeg van het binnen zitten in de leerlingenzaal en dacht een ommetje te gaan maken in de kou. Even lekker afkoelen beviel hem altijd wel.

Hij dacht eraan om langs het meer te gaan lopen, want daar was het over het algemeen wel rustig.
Hij had zijn schaatsen op zijn rug gebonden, voor het geval er genoeg ijs was, maar al snel kwam hij tot de conclusie dat dit niet het geval was.

Hij keek om zich heen of er nog mooie vogels te zien waren, maar deze zag hij niet. Flavio was enkel en alleen druk met de natuur, dus had niet in de gaten dat er misschien ook andere mensen aan de wandel waren.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

CassidyTopic starter

Ze kon van het gezicht van Shadow aflezen dat ze teleurgesteld was over het feit dat het ijs nog niet dik genoeg was, en zijzelf kon er zelf ook niet minder teleurgesteld om zijn, ze had graag willen schaatsen, maar wellicht kon dat later deze maand nog wel.

Ze zag hoe Shadow haar aankeek en luisterde naar wat ze haar vertelde. "Hmhm ik snap het, sommige dingen blijven inderdaad erg moeilijk om onder de knie te krijgen. Waar heb je het meeste moeite mee, wellicht kan ik je ermee helpen?" vroeg ze het meisje, terwijl ze gezamenlijk rustig langs het meer wandelden. "En hoe waren jou lessen?" vroeg Shadow aan haar, waarop ze het meisje aan keek. "Mijn lessen waren interessant en uiterst leerzaam. Alleen blijft Toverdranken een vak dat me op de een of andere manier niet wilt lukken. Het theoretische is simpel genoeg, maar de praktijk het lukt me gewoon niet, wellicht moet ik heer Dragonbeard om bijles vragen." zei ze zacht, en bedenkelijk, terwijl ze haar vriendin aan bleef kijken.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Shadow Savinniah

#6
Shadow liep nog altijd naast haar vriendin, ze zag dat ze dichter naar het stuk liepen waar het ijs niet bevroren was. Ze hoopte natuurlijk wel nog te kunnen schaatsen. Dat vond Shadow het leukste van heel de winter, ze had verder niks met die kou.

Haar vriendin gaf aan dat ze het snapte en moeilijk onder de knie te krijgen waren, waarop Shadow knikte. "Ik heb vooral moeite met het uitspreken van bepaalde spreuken, kruidekunden kan ik mij ook nog altijd niet in vinden. Ik heb er gewoon niks mee met dat vak. En dan de geschiedenis van toverkunst, heel erg interessant, maar krijg het maar niet in mijn hoofd geprint." Vertelde Shadow op de vraag die haar vriendin Cassie stelde.

Toen Shadow vroeg hoe de lessen van haar vriendin waren gaf ze aan dat ze interessant en uiterst leerzaam was. Shadow luisterde na wat haar vriendin vertelde over het vak wat ze maar niet onder de knie kreeg en dat ze misschien bijles wilde van heer Dragenbeard. Shadow zag hoe haar vriendjn haar aan bedenkelijk aan zat te kijken. Toverdranken waren ook niet echt een van haar goede vakken en ze wist dat de heer vrij duidelijke uitleg gaf. En dan nog ging het niet de eerste keer goed. "Ik moet je eerlijk bekennen Cassie, het is niet een van de vakken waar ik echt goed in ben. Bijles zou misschien niet verkeert zijn." Zei shadow tegen haar vriendin. "Ik ben in iedergeval niet de juiste persoon om je daaibij te helpen, of je moet houden van ontploffingen," zei ze er iets wat lachend achteraan. Dit zei ze vooral omdat negen van de tien keer ze net iets te veel van iets erbij deed en dan kreeg je een kleine ontploffing in de ketel.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Flavio

#7
Flavio liep door en zag dat hij steeds meer bij een stuk meer kwam dat niet bevroren was. Ook hoorde hij de vogels steeds harder fluiten. Een geluid waar hij erg van genoot.

Al doorlopend zag hij Cassy en Shadow wandelen. Hij hoorde in de verte iets over bijles en besloot op ze af te lopen en aan te bieden om bijles te geven. Over welk vak het ging had hij nog niet in de gaten, maar hij dacht dat hij wel zou slagen in het geven van wat bijles aan de meiden.

"Hey meiden horen jullie ook die mooie vogels fluiten?" Vroeg Flavio.
Hij rende op de meiden af en zei vervolgens "Bijles geven daar ben ik de beste in" hij liep met de meiden mee in de hoop dat hij erbij mocht horen
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

CassidyTopic starter

Ze zag haar vriendin knikken op haar woorden. "Ik heb vooral moeite met het uitspreken van bepaalde spreuken, kruidekunden kan ik mij ook nog altijd niet in vinden. Ik heb er gewoon niks mee met dat vak. En dan de geschiedenis van toverkunst, heel erg interessant, maar krijg het maar niet in mijn hoofd geprint." Klonken de woorden van Shadow en ze knikte begrijpend. "Kruidenkunde vind ik juist uiterst interessant, ik kan er wel mee helpen als je dat wilt? Voor geschiedenis van de toverkunst gebruik ik foefjes om met name de data te onthouden, ik kan die wel voor je opschrijven, misschien maakt dat het makkelijker voor je." Zei ze met een warme glimlach op haar gezicht.

"Ik moet je eerlijk bekennen Cassie, het is niet een van de vakken waar ik echt goed in ben. Bijles zou misschien niet verkeert zijn. Ik ben in iedergeval niet de juiste persoon om je daaibij te helpen, of je moet houden van ontploffingen." Hoorde ze haar vriendin ietwat lachend zeggen en zachtjes grinnikte ze. "Ah dus jij bent het telkens waar ik die ontploffingen vandaan hoor komen tijdens de lessen." Zei ze zachtjes grinnikend en op een plagende toon, Cassie wist dat het heus niet enkel Shadow was die explosies veroorzaakte tijdens de praktijklessen van Toverdranken. Zijzelf was in het eerste jaar slachtoffer geweest van een ontploffing die haar buurman veroorzaakte, een jongen uit haar eigen afdeling notabene.

"Hey meiden horen jullie ook die mooie vogels fluisten?" vroeg een welbekende stem en onhoorbaar zuchtte Cassidy, wat wilde hij nou weer. "Bijles geven daar ben ik de beste in" klonken zijn woorden toen hij zich bij hen gevoegd had en Cassidy keek hem wantrouwend aan. "Bedankt voor het aanbod, maar ik vraag liever bijles aan Heer Dragonbeard, ik zie het niet zitten om weer onder een of ander ge-explodeerd mislukt brouwsel te hangen." Zei ze zachtjes, terwijl ze de jongen bekeek. "Hoe waren jou lessen?" vroeg ze vervolgens, nu hij er toch was, kon ze hem net zo goed betrekken in hun gesprek.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Shadow Savinniah

#9
Shadow haar vriendin gaf aan dat ze kruidekunde uiters interessant vond en wellicht kon ze shadow helpen als ze dag zou willen, Shadow snikte instemmend. Voor geschiedenis van toverkunst had haar vriendin wat foefjes. Shadow was heel blij met de hulp die haar vriendin aanbood. "Als u dat wilt doen, heel graag Cassie." Zei shadow de dankbaarheid was in haar stem te horen.

Op Shadow antwoord van de ontploffingen, moest haar vriendin even opmerken dat ze die ontploffingen opgemerkt had in de les. Natuurlijk wist Shadow dat Cassie haar maar aan het plagen was. "Ach ja, dan val ik teminste nog op." Vulde ze haar vriendin aan. Ze hielt er eigelijk helemaal niet van dat alles ontplofte, maar hielt er wel van een onderonsje met haar vriendin erover.

Ineens hoorde Shadow een andere stem in de verte, Shadow kon die stem niet gelijk  kon plaatsen. Toen de jongeheer zich bij hun gevoegd had zag ze dat het Flavio was. "Hoi, heer Moritz," zei Shadow. Flavio gaf aan ook wel bijles te willen geven. Shadow haalde haar schouders op en haar vriendin Cassie gaf aan liever les te hebben van heer Dragonbeard.  Daar kon Shadow wel in vinden want ook bij hem kon ze een aantal ontploffingen herinneren. Shadow probeerde haar lach in te houden. Haar vriendin vroeg aan Flavio hoe zijn lessen waren. Daar was Shadow ook wel benieuwd naar en keek hem vragend aan.

friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Flavio

#10
Flavio kreeg het gevoel dat hij de meiden stoorde maar dat maakte hem helemaal niks uit. Al snel was duidelijk dat ze hem niet vertrouwde in het geven van bijles. "Nou ja dan gaan jullie maar naar de saaie bijlessen" zei Flavio iets wat geïrriteerd.

Toen werd er gevraagd hoe zijn lessen waren. "De lessen waren erg leerzaam, maar soms ook ietswat saai. Ik weet nu weer nieuwe spreuken zal ik er een aantal demonstreren?" Flavio wachtte op antwoord, maar raakte ook erg afgeleid door de nogal hard fluitende vogels. Hij besloot dat het grappig was om alvast vooruit te rennen. "Ik ga even op zoek naar bijzondere vogels" riep hij nog gehaast.

Flavio verstopte zich tussen allemaal bomen al liggend op de ijskoude grond volledig gefocust op het vogelgeluid.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

CassidyTopic starter

Ze zag Shadow instemmend knikken op haar aanbod en warm glimlachte ze naar haar. Het leek erop dat haar vriendin blij was de hulp die ze aanbood en dat was te horen naast de dankbaarheid in de stem van haar vriendin. "Als u dat wilt doen, heel graag Cassie." Klonk de stem van haar vriendin en ze knikte. "Natuurlijk, ik help graag, als ik kan helpen."

"Ach ja, dan val ik teminste nog op." Klonken de woorden van haar vriendin, waarop Cassidy zachtjes lachte. "Zo kun je het noemen inderdaad." Ook haar vriend had Flavio begroet en ze hoorde de reactie van Flavio op haar afwijzing, en deze klonk wat geïrriteerd. "Nou ja dan gaan jullie maar naar de saaie bijlessen" zei de jongen en Cassidy keek hem met een opgetrokken wenkbrauw aan. "Uw bijlessen zullen vast hilarisch zijn, maar ik leer er liever iets van."

Het antwoord op haar vraag over zijn lessen, klonk minder geïrriteerd en onhoorbaar zuchtte ze opgelucht. "De lessen waren erg leerzaam, maar soms ook ietswat saai. Ik weet nu weer nieuwe spreuken zal ik er een aantal demonstreren?" vroeg hij dan ook waarop ze kort nadacht. "Laat maar eens zien, zolang u op een van die bomen richt."

Niet veel later zag de jongen weghollen en hoorde wat hij er gehaast achteraan riep en keek haar vriendin verbaast aan. "Oké, we zien je later." Riep ze hem dan ook na, terwijl ze zich tot Shadow richtte. "Waar heeft hij nou last van?"
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Shadow Savinniah

Shadow haar vriendin gaf aan dat ze graag deed helpen als ze dat kon, dat wist Shadow ook, alleen was ze vaak te koppig om hulp te vragen. Shadow was daardoor wel erg blij dat haar vriendin voorstelde haar te helpen. Haar vriendin Cassie moest lachen op de opmerking die Shadow maakte over de ontploffingen en ze gaf aan dat je het zo ook kon zien.

Flavio raakte iets wat geïrriteerd door de afwijzing van Shadow over de bijlessen en dat was ook te horen toen hij erover sprak. Nog voor Shadow kon reageren hoorde ze haar vriendin aangeven dat de bijlessen van Flavio vast hilarisch zou zijn, maar dat ze liever er iets van leerde. Shadow knikte instemmend. "Niet iets voor u jongheer Moritz? Beetje bijles bij toverdranken?" Zei Shadow een beetje plagend tegen Flavio.

Op de vraag van haar vriendin Cassie gaf Flavio aan dat de lessen erg leerzaam waren en soms ietswat saai, hij had een paar nieuwe spreuken geleerd en die wilde hij demonstreren. Zowel haar vriendin Cassie als haarzelf vonden dat wel goed, haar vriendin liet wel nog even weten dat hij alleen op de bomen mocht richten.

Opeens zag Shadow de jongen vooruit hollen en ze hoorde iets over vogels. Helemaal kreeg ze het niet mee. Ze hoorde haar vriendin nog na roepen dat ze hem later zouden zien. Shadow snapte er even niks meer van. Maar echt druk maakte ze zich er niet over. Die red zich vast wel dacht ze. Haar vriendin Cassidy vroeg waar de jonge ineens last van had. "Ik heb werkelijk geen idee wat dat was. Af en toe een rare snuiter die jongen." Zei Shadow terwijl ze haar schouders ophaalde.

friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Amalia Abramova

Nadenkend liep ze, gelokt door het waterige zonnetje over het terrein terwijl ze diep in gedachten verzonken was. Het weer deed haar lichtjes denken aan dat in haar vaders thuisland. Al leek het hier op een slechte mengelmoes van dat en het weer in dat can haar moeder. Nog niet zo lang geleden had ze Jordan gehuwd en over het algemeen voelde Amalia zich dolgelukkig. Ondanks dat het nog maanden duurde voor de zomervakantie zou aanbreken ging ze in gedachten de mogelijkheden van de samenstelling van haar huishouden na. De meest logische keuze zou gaan zijn vertrouwde gezichten uit de huishoudens van haar families over te nemen. Echter had ze in de kerstvakantie, na haar huwelijk, gezien dat het dorp waar ze door haar man was gaan wonen niet heel welvarend was. Hoewel ongehoord speelde ze dan ook met het idee om daar lokaal haar huishouden samen te stellen. Dat zou boor haar kunnen werken, al zou het aanpassen worden, als haar schoonzusje bereid was zich in haar huishouden te voegen.

Het was alsof haar gedachten een loopje met haar namen toen ze het koosnaampje van haar schoonzusje hoorde. Toen ze een welbekende stem hoorde antwoorden wist ze dat het geen gedachtenspinsel was geweest. Tussen de struiken door wierp ze een blik richting het weer en zag aan wie de andere stem toebehoorde. Omdat ze zich nog alsof het gisteren gebeurd was herinnerde wat zij door haar gevoeld had in de kassen, na haar zoen met Jordan vorig jaar. Veranderde haar gedachtengang toch weer iets. Het was niet enkel dat, maar ook de roddels die er daarna rondgegaan waren die nu ze dit wist maakte dat ze het even niet meer wist. Ze zorgde dat ze niet opviel, ook niet toen het tweetal er drie werden en liep terug richting de steen waar ze vaker zat. Daar was het afgelegen en zou ze alleen zijn met haar gedachten want dit hele huishouding samenstel-gebeuren kon alleen zijzelf beslissen. Zonder geluid te maken of op te vallen liet ze hen inderdaad achter zich en trok zich nadenkend op die steen terug.

uitgeschreven
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Flavio

Flavio zag hoe de twee meiden verder liepen. Ze hadden hem nog bijles aangeboden voor toverdranken, maar dat had hij in zijn beleving toch helemaal niet nodig. Zachtjes gromde hij al liggend op de grond "ik ben de beste met drabken,wat nu bijles"

Jij zag hoe de meiden verder en verder liepen en bedacht zich dat hij nog wraak moest nemen voor die keer dat hij alleen achter bleef in een hele hoge boom. "Lieve vogeltjes niet schrikken als ik zo die 2 meiden te grazen neem", fluisterde Flavio. 

Hij stond op, deed een masker dat hij in zijn cape verstopt had op. Nu zag hij eruit als een heus monster. 
Flavio sprintte tussen de bomen door en sprong voor de twee meiden uit de bosjes. "Wraaaaaaa ik ben een monster" riep hij terwijl hij met zijn armen in het rond zwaaide.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •