Main Menu

Voddeleurs Couture voor de Modebewuste Magiër

Started by Alexander O Hara, Mar 27, 2023, 17:37

Previous topic - Next topic

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Nathalia

#15
Van een afstandje volgde Nathalia het korte gesprek tussen haar twee collega's hoewel ze er niet veel van kon verstaan, kon ze raden waar Gianna het over had met Églantine en een kleine glimlach gleed over haar lippen. Ze was blij dat ze haar collega gevraagd had om een voorkeur aan kleur, nu kwam ze in elk geval niet dom over door de winkelier naar de prachtige jurk in de etalage te vragen voor vrouwe Églantine.

Toen haar collega uit het pashokje kwam in de mosgroene jurk hoorde ze haar vriendin haar becomplimenteren, waarna de winkelier zijn compliment gaf. Ze zag de winkelier naar de etalage lopen, waarop ze zelf weer richting haar collega's liep. "De jurk staat u werkelijk prachtig, vrouwe Églantine." zei ze zacht met een warme glimlach op haar gezicht. Ze hoorde wat de winkelier zei over de smaragdgroene jurk in de etalage en ze knikte enthousiast. Ze zag hoe de man de jurk pakte en vervolgens nog een andere jurk uit een rek nam en hoorde wat de man tegen haar collega zei. 'U lijkt verstand van uw vak te hebben, kunt u de lady die jurk aanreiken?' hoorde ze haar vriendin vragen, waarna ze de warme glimlach van haar vriendin zag en ze net zo warm naar haar vriendin terug glimlachte en een bedankje vormde met haar lippen.

'Ik ga beide passen, misschien dat het handig om op zijn minst twee kleuren alvast mee te nemen. Dan kan ik wat meer vooruit.' hoorde ze haar collega zeggen en ze knikte instemmend. "Zo kunt u in elk geval wat afwisselen, vrouwe Églantine." klonken haar woorden. Haar collega had een flinke collectie aan jurken gepast en bij velen daar van kwamen oprechte instemmende geluiden over zowel de lippen van haar vriendin als die van haar zelf, maar er waren ook jurken waar ze het met haar vriendin een was, al volgde ze Gianna's voorbeeld door de keuze bij hun collega te laten. 'Mijn beste, ik moet wat gaan eten ik voel me wat lichtjes worden.' klonken de woorden van haar vriendin en hoorde vervolgens Églantine met een bezorgde blik op haar vriendin zeggen dat het een uitstekend plan was en hoe zij erover dacht. "Ik dacht te horen dat Gianna u uitgelegd had waarom ze ging zitten en waarom ze zich nu dus zo licht voelt? Lijkt me een prima plan, ik begin ook wel wat trek te krijgen." klonken haar woorden, terwijl ze luisterde naar wat Gianna tegen de verkoper zei en zag haar knikken en overeind komen. Ze hoorde wat haar collega zei, terwijl ze met Gianna samen de winkel verliet, en al snel gevolgt door Églantine.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Zacherias Totelear

#16
Dankzij de informatie van Omber liep hij nu al enige tijd op de weg in het magische dorp. De winkel waar hij zijn moest had klanten en voor wat hij kwam doen had hij privacy nodig. Eindelijk nadat hij uren in een duister hoekje had gestaan zag hij de dames die als klant in de winkel waren geweest vertrekken. Even staarde hij hen na en hij wist gewoonweg dat hij die avond déze informatie met zijn vrouw moest delen.

Zodra de straat leeg was stapte hij de winkel in met zijn kap diep over zijn gezicht. Met kille stem vertelde hij de winkelier over het huwelijk van zijn dochter dat aanstaande was en dat hij kledij zocht voor hem en zijn vrouw. Intussen vergewiste hij zichzelf ervan dat de winkel inderdaad leeg was en niemand door de ruiten keek. Onopvallend voor de winkelier nam hij vrij snel daarna zijn staf op. "Imperio!" Hij gaf snel zijn eerste instructies en verliet de winkel. Hij dook zo snel hij kon aan de overkant de schaduw in en na een luide plop was elk spoor van zijn aanwezigheid weg.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Alexander O HaraTopic starter

Het gezelschap nam voor een tijdje afscheid van de winkelier met de mededeling dat ze ergens gingen eten, terwijl hij aan de japonnen begon om deze te vermaken naar de maat van de uiterst beheerste vrouw.

Dit was een meer dan geslaagde dag voor mijn zaak, jeetje wat een hoop werk, maar ik heb tenminste een beetje klandizie te pakken. bedacht Alexander bij zichzelf en was in zijn nopjes.

Ondertussen kwam er een man binnen in de zaak met een zwarte kap op, Alexander voelde zichzelf niet goed worden. Dit is geen plezier gezelschap. Hij kreeg te horen dat er huwelijk aanstaande was en dat er kledij nodig was.

Hij voelde nog niet eens dat er iets gebeurde daarna en zag dat de man ineens verdwenen was.

Wat was dat nu weer? vroeg Alexander zichzelf af en ging weer door met zijn werk. Alleen was hij nu bezig met wat leek op een avondjapon voor een of andere bruiloft.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Gianna

#18
Tijdens de lunch amuseerde ze zich kostelijk. Er werd wat gesproken over de collega's en studenten maar ook over het prachtige kleine magische dorpje grenzend aan het kasteel. Er klonk gelach als er een anekdote verteld werd en de sfeer was meer dan gemoedelijk. Toch begon de vermoeidheid wat toe te slaan en ze onderdrukte een gaap. 'Mijn excuses, maar ik had vannacht een van de nachtrondes u kunt zich voorstellen dat dat mijn ritme niet goed doet.' Ze wenkte de waardin rekende af waarbij ze een compliment gaf voor haar heerlijke lunch.

Zodra ze terug waren bij de kledingwinkel keek ze beide dames aan. 'Ik neem aan dat u niet mijn hulp behoeft met de bestelling ophalen lady? Vind u beide het goed als ik daar op het bankje in de zon op u wacht?' De italiaanse klonk vriendelijk en zei dat ze hier zo vaak de zon miste die in haar thuisland, vergeleken met hier, altijd leek te schijnen en ze er nog even van wilde genieten als men dat in orde vond en dat ze in haar eentje wachten heus geen straf vond juist door het heerlijke zonnetje.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Eglantine Ayrshire

#19
De lunch was voortreffelijk die Églantine had met haar beide collega's vrouwe Gianna en vrouwe Nathalia. Het voelde weer goed om onder de mensen te zijn en bovendien dat haar garderobe een beetje een upgrade had gehad deed haar meer plezieren. Er werd veel gelachen om diverse kleine dingetjes die werden verteld, Églantine zag haar collega vrouwe Gianna op een gegeven moment gapen en zich verontschuldigen, Mijn excuses, maar ik had vannacht een van de nachtrondes u kunt zich voorstellen dat dat mijn ritme niet goed doet.'
'Dat geeft echter allemaal niets vrouwe Gianna, U mag zeker uit rusten, want het is al een lange dag geweest.' zei Églantine met een warme klank in haar stem, ze was dankbaar dat vrouwe Gianna de waardin al had geroepen. Ze rekende samen hun lunch af en gaf de waardin ook nog een compliment over het eten.

Ze liepen naar de kledingzaak toe om de bestelling op te halen, waar vrouwe Gianna nog eens sprak,'Ik neem aan dat u niet mijn hulp behoeft met de bestelling ophalen lady? Vind u beide het goed als ik daar op het bankje in de zon op u wacht?'
'Natuurlijk kan ik de bestelling alleen wel ophalen, zo veel werk is dat niet. Gaat u maar lekker zitten in het zonnetje, u geeft aan deze veel te missen. Wilt u trouwens nog mee naar binnen vrouwe Nathalia?' zei Églantine vriendelijk en wachtte het antwoord van haar collega af.


friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Nathalia

Nathalia amuseerde zich kostelijk tijdens de lunch, de gesprekken waren aangenaam en uiterst interessant, maar ook grappig. 'Mijn excuses, maar ik had vannacht een van de nachtrondes u kunt zich voorstellen dat dat mijn ritme niet goed doet.' Hoorde ze haar vriendin zeggen en knikte begrijpend, en hoorde de woorden die vrouwe Ayrshire sprak. "Ik begrijp u volkomen, Gianna. U kunt uw rust nemen." Zei ze dan ook met een warme glimlach en zag dat de waardin al bij hun tafel stond en gezamenlijk rekenden ze hun lunch af, terwijl ook Nathalia de vrouw een compliment gaf voor voortreffelijke lunch.

Rustig wandelden ze terug naar de winkel en eenmaal daar zag ze haar vriendin haar en vrouwe Ayrshire aankijken. 'Ik neem aan dat u niet mijn hulp behoeft met de bestelling ophalen lady? Vind u het beide goed als ik daar op het bankje in de zon op u wacht?' klonk de vriendelijke stem van haar vriendin en Nathalia knikte dat ze dat goed vond. 'Natuurlijk kan ik de bestelling alleen wel ophalen, zo veel werk is dat niet. Gaat u maar lekker zitten in het zonnetje, u geeft aan deze veel te missen. Wilt u trouwens nog mee naar binnen vrouwe Nathalia?' vroeg lady Ayrshire en ze knikte. "Ik moet nog iets halen. Ik ben zo weer buiten." Met een warme glimlach keek ze beide dames aan. "Zullen we dan maar, vrouwe Églantine?"
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Alexander O HaraTopic starter

#21
Alexander was bezig met de laatste hand leggen aan wat kleding voor een bruiloft, terwijl hij door de ruiten kon zien dat zijn andere klanten weer terug waren gekomen.

Hemeltjelief, ik ben te laat voor de bestelling, waar heb ik gezeten met mijn hoofd en ik heb nog steeds de kleding nog niet helemaal vermaakt. begon Alexander al te stressen in zijn hoofd.

Heel vlug legde hij de bruidskleding op de toonbank en begon heel snel alles bij elkaar te harken. Gelukkig had hij al een hoop vooruit weten te werken voordat hij schijnbaar met kleding voor een of andere bruiloft bezig zou zijn. Hij kon het nog steeds niet verklaren.

Al met al kon hij alles netjes verpakt krijgen in dozen, datgene wat nog niet klaar was had hij met wat magie toch op tijd af kunnen handelen, met een bezweet gezicht deed hij de deur open voor de twee vrouwen. Hij zag dat de andere vrouw was gaan zitten op een bankje, Alexander dacht, Ik zou haar geen ongelijk geven met dit weer.

'Welkom terug, u komt zeker de bestelling ophalen?' vroeg Alexander en boog nederig zijn hoofd voor het gezelschap.
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Gianna

#22
Gelukkig glimlachte ze toen haar collega's aangaven dat zij zeker buiten kon wachten. 'Natuurlijk kan ik de bestelling alleen wel ophalen, zo veel werk is dat niet. Gaat u maar lekker zitten in het zonnetje, u geeft aan deze veel te missen. Wilt u trouwens nog mee naar binnen vrouwe Nathalia?' Ze knikte Lady Ayrshire vriendelijk toe. 'Jazeker mis ik de zon. In Italië zag ik dagelijks de zon en hoe thuis ik hier ook ben, het weer mis ik zeer zeker.' Ze glimlachte naar Nathalia die nog wat wilde halen en nam plaats op het bankje. Met gesloten ogen hief ze haar hoofd naar het zonnetje en ze genoot er volop van die vertrouwde warme stralen te voelen.

Het was dan ook ergens te snel naar haar zin dat het andere tweetal terugkeerde al kwam ze vrolijk overeind om zich bij haar gezelschap te voegen. 'Bent u beide geslaagd?' Haar stem was warm en vriendelijk want ze hoopte dat dat zo was. Op de terugweg naar het kasteel keuvelde ze gezellig wat met de dames over een can de streken die haar tweeling kort geleden uit gehaald had. Aangekomen bij het kasteel excuseerde ze zich daar ze nog het een en ander te doen had.


Offtopic: ShowHide
ooc: uitgeschreven
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Eglantine Ayrshire

#23
Églantine knikte met een glimlach in de richting van Donna Gianna op haar besluit om buiten te blijven zitten. Haar aandacht werd nog getrokken door wat vrouwe Nathalia zei, "Ik moet nog iets halen. Ik ben zo weer buiten." Kort daarop vervolgde Nathalia dan ook, "Zullen we dan maar, vrouwe Églantine?"
'Dat lijkt mij een uitstekend plan, ik ben reuze benieuwd.' zei Églantine met een warme glimlach.

Églantine stapte de winkel binnen samen met vrouwe Nathalia, de winkelier gaf al aan bij binnenkomst, 'Welkom terug, u komt zeker de bestelling ophalen?'
'Dat klopt inderdaad meneer, ik zou graag bij de kostuums nog 4 paar van die gekke sokken willen, dan heb ik alles.' zei Églantine, ze wees op een bak met gekke sokken op de toonbank. Glimlachend om de sokken, nam Églantine haar beurs uit haar tasje en ze betaalde de winkelier het benodigde bedrag.

Ze wachtte nog eventjes op vrouwe Nathalia, die nog wat nodig had in de winkel. Daarna konden ze uiteindelijk weer terugkeren naar Donna Gianna.
Bent u beide geslaagd?' vroeg Donna Gianna, die opstond om zich bij hun te voegen.

Samen liepen ze terug naar het kasteel en ze moesten lachen om een verhaal wat Donna Gianna vertelde over de tweeling die een streek hadden uitgehaald. Na deze wandeling terug naar Zweinstein, was Églantine blij dat ze zichzelf kon excuseren met de volgende boodschap, 'Ik ga dit op mijn kantoor leggen en dan naar de kassen, nog volop werk te doen.'

Églantine wees op haar aankopen en liep in de richting van het kasteel.


Uitgeshreven
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Nathalia

Ze zag haar vriendin glimlachen voordat ze naar binnen wandelde met vrouwe Ayrshire, nadat deze gesproken had. Ze had zelf ook aangegeven nog iets te moeten halen en wandelde dan ook vrolijk naar binnen.

Ze zag hoe vrouwe Ayrshire haar aankopen oppikte en afrekende en zelf wandelde ze naar de bakken met gekke sokken, haar verloofde zou vast enkele paren van deze sokken kunnen waarderen. Ze griste dan ook enkele paren uit het vak en wandelde naar de toonbank, en liet zien wat ze had en rekende dit af bij de beste man. Vrolijk met een tasje met sokken liep ze samen met vrouwe Ayrshire de winkel weer uit en voegde zich weer bij haar vriendin die hen vroeg of ze geslaagd waren. Waarop ze knikte met een brede glimlach op haar gezicht.

Gezamenlijk liepen ze terug naar het kasteel en nam daar afscheid van beide dames en zei hen dat ze hen maandag weer zou zien. Ze wandelde naar het kantoor van haar verloofde en reisde via de haard weer terug naar huis.


Uitgeschreven!
friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Alexander O HaraTopic starter

Alexander liet de twee vrouwen die hij zag aan komen lopen, binnen in zijn zaak. Hij werd vriendelijk beantwoord op zijn vraag door een van de vrouwen, 'Dat klopt inderdaad meneer, ik zou graag bij de kostuums nog 4 paar van die gekke sokken willen, dan heb ik alles.'
Hij nam alle dozen met de kostuums in zijn handen, legde deze op de toonbank. Met een vriendelijk gezicht nam Alexander de totale op van de verkochte kledij. Hij zag dat de vrouwe haar beurs uit haar handtasje nam en ze rekende het bedrag af wat op de kassabon stond.
'Dank u wel voor het fijne zakendoen,' bedankte Alexander en boog nederig zijn hoofd.
De andere vrouwe die in het gezelschap was, nam nog een graai in de sokkenbak en rekende deze ook af bij hem.

Fijne dag vandaag, flink wat verkocht en die sokken gaan als de mallen,' vond Alexander en was helemaal in zijn sas.

Met een buiging hield Alexander de deur open voor de twee dames en bedankte hen nogmaals voor de fijne zaken die vandaag zijn gesloten, 'U heeft mijn dag helemaal goed gemaakt en ik wens u een fijne dag.'

Alexander zag dat het inmiddels al erg laat was geworden, hij haalde het bord dat buiten de winkel stond binnen, sloot de deur af met de sleutel en draaide het bordje om naar gesloten. Met een fijn gevoel en toch ook weer onbehaaglijk ging hij naar boven toe om eten te gaan maken en om naar bed toe te gaan.

Uitgeschreven

friendly
0
funny
0
like
0
dislike
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
  •  

Participants

Alexander O Hara (7), Gianna (6), Eglantine Ayrshire (6), Nathalia (6), Zacherias Totelear (1)